Als iets op de grond valt noemen we de oorzaak van het vallen ‘zwaartekracht’. Het lijkt alsof een kracht aan bijvoorbeeld een bal trekt. Of aan onszelf. Dat een kracht ons op de grond getrokken houdt. Maar zwaartekracht is een foute naam. Deze video legt dit uit : Why Gravity is NOT a Force
Ik ben geen natuurkundige, dus onder dat voorbehoud is het onderstaande de redenering.
Iemand die op aarde van een hoog gebouw valt is natuurkundig gezien in exact dezelfde staat als een kosmonaut ergens in de ruimte : geen versnelling, geen zwaartekrachtsveld, alle natuurkundige wetten gelden. De vallende persoon is een ‘inertial observer’, een bewegingsloze waarnemer.
Als een bewegingsloze waarnemer vanuit de ruimte op een planeet of een zon of in een zwart gat valt neemt deze geen versnelling waar. Alleen vanuit een ander waarnemingspunt kan een andere waarnemer versnelling van de ‘inertial observer’ opmerken.
Wat wij ‘zwaartekracht’ noemen is gebogen ruimtetijd. Ruimtetijd rond een planeet of een zon of een zwart gat, massa, is gebogen. Als een object beweegt in de nabijheid van een zware massa, beweegt deze, waargenomen door een andere waarnemer, in een gekromde lijn. De eerste bewegingsloze waarnemer volgt de kromming van de ruimtetijd. Hoe dichter bij de massa, hoe krommer de ruimtetijd. “Matter tells spacetime how to curve and spacetime tells matter how to move” ( John Wheeler ). Op aarde zijn we geen bewegingsloze waarnemer. We zijn een versnellende waarnemer. In gekromde ruimtetijd moet je versnellen om op hetzelfde punt te blijven.
Leuk om bij stil te staan. Als we op aarde stilstaan bewegen we dus in een gekromde ruimtetijd.