Op een dag vroeg een leerling aan zijn Zenmeester: “Meester, zou u alstublieft een paar grondregels op willen schrijven hoe ik de hoogste wijsheid zou kunnen bereiken?”
De Zenmeester nam een penseel en schreef: ‘Aandacht’.
“Is dat alles”, vroeg de leerling, “wilt u niet nog iets meer schrijven?”
Daarop schreef de Zenmeester twee keer achter elkaar: ‘Aandacht, aandacht’.
“Nou”, zei de leerling, “ik zie echt niets dieps of spiritueels in wat u hebt opgeschreven”, waarop de Zenmeester drie keer achter elkaar opschreef: ‘Aandacht, aandacht, aandacht’.
Geïrriteerd wilde de leerling toen weten: “Wat betekent dat woord nou?”
De Zenmeester antwoordde: “Aandacht betekent aandacht.”