Jan Roel Smedes

Categorie: Mediteren

  • Shri Nisargadatta, Ik ben – Zijn

    Het boek bezit ik al jaren en ik ben er al eens in begonnen. Nu ben ik opnieuw begonnen te lezen in Ik ben – Zijn, een verslag van leergesprekken met Shri Nisargadatta Maharaj, een Indiase wijsgeer met een sigarettenwinkel met daarboven een leerruimte. Ik heb me voorgenomen lectio divina toe te passen, het langzame lezen dat monniken in kloosters doen.  Tenminste, de manier die ik ervoor houd. In een paar weken tijd ben ik gekomen tot en met hoofdstuk drie, bladzijde 18 tot en met 31. Het gaat dus prima. Ik ben een paar keer overnieuw begonnen. Ik lees één of twee bladzijden per keer. Het is grappig, dat de woorden nog steeds weer nieuw zijn. Ik ga er zo mee door tot ik er flauw van ben of tot de woorden me niets meer zeggen.

    Ik stel me voor, dat de Griekse filosofen ook op deze manier lesgaven en dat ze over ongeveer hetzelfde lesgaven. Socrates voerde leergesprekken, die niet zijn opgetekend, Epictetos idem. Socrates heeft geen geschreven filosofie nagelaten.

    Nisargadatta spreekt in die eerste drie hoofdstukken over hoe je het ‘ik’ in de wereld kunt zien, wat waarnemen is, wat het lichaam is, wat het ‘nu’ is en het verleden en de toekomst. Goed om mee bezig te zijn.

  • Verlichting

  • Zomaar zitten

    Een handleiding mediteren

    Mediteren is kinderlijk eenvoudig. Je gaat zitten, alleen maar zitten. Of alleen maar eten, of alleen maar wieden.

    Zit met je kont op een kleine verhoging, je benen dwars voor je, in kleermakerszit ( ik zit nooit in een halve of hele Lotus, in een halve verkramp ik al onmiddellijk en het is volgens mij nergens voor nodig ), vanuit je core-spieren rechtop, kruin aan een touw opgehangen.

    De zenmanier is om je handen in een kommetje ter hoogte van je navel te hebben, maar ik doe geen zenmeditatie, ik leg mijn handen op mijn dijbenen.

    Zit met heel je aandacht. Volg je ademhaling, inademing, uitademing, inademing, uitademing.

    Je zult gedachten hebben die je afleiden van je ademhaling. Breng je aandacht vriendelijk weer terug. Je houding zal vervallen. Richt je rustig weer in de goede positie. Ik vind meditatie ook lichamelijke oefening. Je merkt dat je lijf een zak vloeistof is met wat stijve onderdelen en constant bezig is met je houding.

    Het kan nog helpen om jezelf de buikademhaling te leren. Eigenlijk moet je die gewoon kunnen. Leg één hand onder je navel en de andere op je hart. Dat zit onder je borstbeen, waar een kuiltje tussen je borsten zit. Een inademing moet in je buik en je bekken zakken, zodat je hand daar beweegt. Je hand op je hart mag niet of nauwelijks bewegen. Je ademt in door je neus en zachtjes uit door je mond, die een heel klein beetje, ontspannen openstaat. Het puntje van je tong ligt dan heel licht tegen de boventanden aan.

    Zo is het wel weer een heel gedoe, maar het leert vanzelf. Sommigen zeggen dat het zitten niet de verlichting brengt maar de verlichting is.

  • Mediteren onder een koude douche

    Een experiment. Ik heb verhalen gelezen over zenbeoefenaren, die onder een waterval mediteerden. Meestal hielden ze er kwetsuren aan over. Ik zat buiten, op een warme dag met weinig wind, op een beschutte plek. Het water was wel koud, maar bij lange na niet de hoeveelheid van het bergstroompje dat ik me voorstel van een Japanse beoefenaar. Zeven minuten had ik me voorgenomen, niet erg lang dus. Het was prima te doen. Alleen het plekje op mijn kruin waar geen haar zit, werd wat koud.

    2015-07-11 Mediteren B