Categorie: Verwilderen

  • Maai me niet, actie PvdD

    https://d15k2d11r6t6rl.cloudfront.net/public/users/Integrators/0efd6ff7-ba1f-400f-963d-4a4eeac2125d/mailing_partijvoordedieren_nl-mailcamp_13/maaimeiniet.png

    Om zo goed mogelijk bij te dragen aan de biodiversiteit stimuleren wij

    Maai mei niet

    Zo weinig mogelijk maaien is de boodschap die wij willen geven aan particulieren, gemeentes en bedrijven om dieren en planten in tuinen, groenstroken en de natuur écht te laten floreren. Door niet te maaien krijgen wilde bloemen en ‘onkruid’ een kans en dit geeft de biodiversiteit een enorme boost. Een gazon met hoge grassen en veel bloemen trekt namelijk veel insecten en vlinders aan. Ook andere dieren zoals egels, konijnen, fazanten en hazen zijn gebaat bij hoger gras. Daarnaast kan langer gras veel beter tegen droogte! Allemaal voordelen dus.

    Jammer genoeg zijn er nog veel instanties en particulieren die alles strak en vlak willen. Dat is voor de natuur heel onvoordelig. Daarom kun jij anderen oproepen om ook mee te doen met ‘Maai mei niet’!

    Wij hebben een poster gemaakt om aandacht te vragen voor ‘Maai mei niet’. Jij kunt deze ophangen om aandacht hiervoor te vragen. Dit kan thuis voor het raam, op het werk of de poster kun je als een bordje in de grond steken op het stuk grond dat jij liever niet gemaaid ziet! Hier is hij :

    Zie ook maaimeinietnederland.nl

  • Een gezonde stad is een groene stad

    Uit de FLOW van november 2021, blz. 163

    • Groen is goed voor de natuur. Het werkt tegen de afname van soorten.
    • Een open bodem met groen erop zuigt de regen op. Het voorkomt wateroverlast bij hevige regen.
    • Bij grote warmte verlaagt groen de temperatuur. Een asfaltdak kan 70 graden worden, een dak met mos en gras houdt het bij 30 graden. JR : bomen houden de temperatuur nog lager.
    • Huizen zijn meer waard als er groen in de omgeving staat : 15% meer met uitzicht op water, 10% meer met uitzicht op openbare ruimte, 6% bij een park, 5% bij plantsoen.
  • De natuurbeschermingsregels van Rob Bijlsma in Kerken van goud, dominees van hout

    Rob Bijlsma is natuuronderzoeker. Een man van lange adem en erg langlopende tijdreeksen. Zijn onderzoek heeft een schat aan informatie opgeleverd. Niet de informatie waar je blij van wordt.

    Rob Bijlsma doet aan het eind van zijn boek een voorstel. Het is nogal radikaal. De vele punten zijn nogal wild opgeschreven en volgens mij terug te brengen tot :

    • Geen mensen in natuurgebieden.
    • Geen beheersingrepen in natuurgebieden tenzij echt, echt, echt onontkoombaar, op basis van wetenschap en grondige gevolganalyse *.
    • Soortenbeheer vervangen door beheer van ecosystemen.

    Kan ik mij goed in vinden.

    Bijlsma benadrukt nogal het belang van snijden in organisaties en geld. Dat helpt ongetwijfeld voorkomen dat mensen plannen gaan bedenken en uitvoeren enkel om hun bestaansrecht te bewijzen. Op mij komt het rancuneus over. Het beperken van organisaties tot enthousiaste vrijwilligers vind ik onzin. Enthousiaste vrijwilligers kunnen ook schade aanrichten. Juist zij, de liefhebbers, richten schade aan op zoek naar net dat ene plantje en beestje. Misschien heb je meer aan een standvastige technocraat met een flink salaris die zich onverzettelijk houdt aan de drie bovengenoemde richtlijnen.

    En Bijlsma vergeet de ingrepen buiten de natuurgebieden die nodig zijn om de natuurgebieden te beschermen **. Nou ja, dat zal hij ook wel weten, het staat er alleen niet.

    * mijn favoriet : bramen om zeep helpen. Dat moet altijd mogen.
    ** die bramen groeien in de natuur door de stikstof  van buitenaf.

  • Drinkbare rivieren door Li An Phoa

    In de boekwinkel viel mijn oog op dit boek. Ik heb Li An een aantal jaar geld gedoneerd, de documentaires over haar werk gezien, maar ik was verrast over het boek. Het eerste deel was fijn om te lezen, daarna werden de onderwerpen zoals de Pacific Crest Trail en de wandeltocht langs de hele lengte van de Maas in heel kort bestek beschreven, terwijl er dikkere boeken zijn over alleen de PCT ( zoals het iconische Wild van Cherryl Strayed ) en over de Maaswandeling een de driedelige documentaire is gemaakt. Vooral over de Maaswandeling biedt een boek andere mogelijkheden om het verhaal te vertellen dan een documentaire. Misschien komt dat boek er nog eens.

  • Rewilding en anarcho-naturisme

    Op zoek naar rewilding voor mijn idee van wilde buurt kwam ik het woord tegen op de Wikipeia-pagina over anarcho-naturisme. Ik wist niet dat naturisme verbonden was met anarchisme. Beide ismen komen voort uit dezelfde wortels : via het humanisme in de vijftiende eeuw ( meer aandacht voor de mens ten opzichte van God ) en de verlichting ( een belangrijker plaats voor het denken tegenover de geloofsdogma’s ) en de romantiek en vooral de industriële revolutie, die grote groepen mensen reduceerde tot een productiefactor, een machine. Het anarchisme is, in mijn erg beperkte blik, vooral een tegenbeweging. Het wil bevrijding van macht. Wat het daarvoor in de plaats stelt, hoe het anders moet, is mij niet duidelijk. Het naturisme is veel duidelijker, je kunt veel makkelijker naturistisch leven dan anarchistisch leven. Voor de anarchistische heilstaat heb je anderen nodig, naturistisch leven kan je zelf doen, tot bepaalde grenzen ( naakt door de stad lopen ).

    Gelukkig is er ook individueel anarchisme, voor mensen die niet willen wachten op de revolutie en denken dat elke revolutie zijn eigen, nieuwe machten schept. Het grote voorbeeld is de Franse revolutie. En ik denk dat veel mensen al zo leven en denken en doen zo het hun goeddunkt. Het aanhoudende gemopper en gemok duidt op een niet aflatende wens tot zelfbeschikking zonder bemoeienis van andere – anarchisme. Wat een utopie is, we zijn tenslotte samenlevingsdieren.

    Via de verwijzingen op elke Wikipedia-pagina kan je een geweldig web van gerelateerde begrippen maken ( zie de mindmap van anarcho-naturisme hieronder ). Zo mooi om te zien wat met elkaar samenhangt. Uiteindelijk kon ik zelfs mijn favoriete Lao Tzu erin kwijt. En ook de christelijke kluizenaars, en de niet christelijke natuurlijk ook, maar daar ben ik niet mee bekend, hebben trekjes van individueel anarchisten. In de christelijke wereld komt anarchisme op groepsniveau ook voor, groepen die zich afscheiden van de hoofdstroom. Ik kom zelf uit de Doopsgezinde / Mennonitische wereld, waar dat idee ook leeft, in de geschiedenis en bij sommige groepen elders op de wereld. Kortom, ik word anarcho-naturist 🙂

  • Treewilding

    Waarom moet onze omgeving zo netjes beheerd zijn ? Het gras langs de weg gemaaid, de bomen opeen rij, een geknipte heg. Er zijn mensen die de berm voor hun woning maaien. De overgeschoten stukjes grond bij de snelwegopritten worden onderhouden. Staatsbosbeheer onderhoudt hun natuurgebieden, exploiteert bossen voor de houtkap ( dat is dus geen natuur, maar een plantage ), kapt bomen als de natuurontwikkeling dat vraagt, graaft plassen als de natuurontwikkeling dat vraagt. Waarom zo veel energie steken in de ontwikkeling van de natuur terwijl die zo sterk is ? Laat maar eens een stuk grond vijf jaar braak liggen of onderhoud een huis niet meer. De natuur kan het zelf wel. En het mooie is, het kost nog minder geld ook.

    Er is een intitiatief om de natuur wilder te maken. Het heet rewilding : rewilding.org. Maar het gaat alleen over dieren. De wolf moet terug en de beer en de bever en de otter. Het brengt veel meer op om de plantenwildernis uit te breiden. Planten zijn goed tegen de klimaatverandering. Planten bieden dieren voedsel, bescherming, habitat. En sparen beheerskosten uit. Vandaar geen rewilding maar treewilding ! Op naar een wilde buurt.

    Naschrift : Oeps, dit had ik dus al eerder geschreven : Treewilding, rewilding maar dan met bomen

  • Oostvaardersplassen

    Eerder schreef ik over de natuur op de Oostvaardersplassen. Ik vond het nepnatuur, een dierenpark. Degenen die protesteerden tegen de dierensterfte hadden wel een punt, vond ik, maar ze hadden ook ongelijk.

    Vandaag reden we met de trein langs de Oostvaardersplassen en zag ik het natuurgebied voor het eerst. Eindeloze kaalgegraasde velden met hier en daar een dode tak. Het is duidelijk dat de graasdruk te hoog is. Mijn S. vond, dat we de beesten maar moesten opeten. Dat scheelde tenslotte broeikasgassen. Maar waarom we dan juist de natuur moeten opeten en niet eerst maar eens beginnen met alle paarden, katten ( mijn vader at kat in de oorlog, vond hij lekker ) en honden ? En die dan niet vervangen. En geen koeien en varkens meer fokken, natuurlijk. Dan laten we de weilanden verwilderen en dan kunnen daar die beesten uit de Oostvaardersplassen weer op grazen en lekker natuurlijk hun ding doen.

    Maar een natuurgebied ? Nee, dan moet toch dat hek weg.

  • Bomen zijn onze longen

    Bomen zijn onze longen.

    De bomen zijn onze longen,
    De rivieren onze bloedsomloop,
    De lucht is onze ademhaling,
    En de aarde is ons lichaam.

    Deepak Chopra

  • De Oostvaardersplassen zijn fake-natuur

    Natuur is alles wat gebeurt zonder handelen van de mens. Het gras dat groeit, regen die valt, bacteriën die zich vermenigvuldigen en sterven, sterren die ontstaan en sterven. Mensen zijn zelf natuur ( zie Timothy Mortons duistere ecologie : de natuur is niet het andere, niet een gebied waar je heengaat en niet iets wat je kunt gebruiken, natuur zijn we zelf ).

    Begin maart is het weer tijd voor het jaarlijkse rumoer over de stervende dieren in de Oostvaardersplassen. Dit keer lopen de emoties nog weer wat hoger op en protesteren mensen bij het natuurgebied. Ze voederen de dieren bij. Controverse, dus de media smullen ervan.

    Uit de beelden krijg ik de indruk dat de bijvoerders geen doorgewinterde dierenactivisten zijn. Het zijn niet de mensen zijn die protesteren bij kippenslachterijen, kippenboerderijen, legbatterijen, varkensstallen en melkveebedrijven, maar mensen die specifiek een punt maken van het dierenleed in de Oostvaardersplassen. Sommige van de sympathisanten lijken mij de veetelers, kippenslachters en varkenshouders zelf, zij die hooi en voer aanslepen met dikke tractoren en diepladers. Hun actie lijkt meer gevoed door weerzin tegen Staatsbosbeheer of tegen de staat dan tegen het dierenleed.

    De dieren in de Oostvaardersplassen hebben een stuk beter leven dan de dieren in de de agrobusinessbedrijven, waar ze levende machines zijn. Goed in de zin van dat ze een natuurlijk leven hebben. De dood hoort daarbij. In de natuur gaan dagelijks tonnen aan dieren dood.

    Op de Veluwe schiet Staatsbosbeheer de herten en de zwijnen dood. Waarom stonden die protesteerders de afgelopen eeuw niet in het bos te protesteren ? Boeren mopperen op vossen, kraaien, dassen, roofvogels en muizen en zie er geen been in deze te bestrijden. In ons land sterven jaarlijks honderdduizenden dieren zodat wij ze kunnen opeten. Moeten ze daar dan niet tegen protesteren ?

    Maar.

    Dat de dieren in de Oostvaardersplassen natuur zijn is ook onzin, zie dit artikel uit 2010 in de NRC ( Oernatuur van Staatsbosbeheer heeft hier nooit bestaan, LPL Kooijmans ). Het begin er al mee dat het gebied zelf fake is. Het is drooggelegde zeebodem. Er horen vissen te zwemmen boven de bodem van de Oostvaardersplassen. De paarden zijn geïmporteerd, de runderen ook en de edelherten ook. Om het gebied staat een hek. De beesten mogen er niet uit zoals de herten niet uit de hertenkamp mogen. Of de koeien uit de wei. De Oostvaardersplassen is gewoon een park, een groot, wild park.

    Zonder de begrazing worden de OVP één groot merengebied met rietvelden en elzen. Veel minder divers, wel de natuur die hier van nature hoort. Maar de natuurevangelicalen vinden die natuur niet goed genoeg, vandaar dat ze een betere natuur hebben bedacht. Wat is het verschil met tuinieren ?

    Als je het zo bekijkt is de natuur van de Oostvaardersplassen wel erg kunstmatig. En dan trekken de protestanten de lijn consequent door als ze stellen, dat als de dieren er lopen voor het mooie natuurplaatje ze ook de verzorging verdienen die onze huisdieren krijgen. Daarna horen ze dan wel op een humane manier te sterven : door de kogel of het spuitje.

  • Brood bakken

    Vanochtend heb ik brood gebakken, het eerste brood in mijn leven dat gelukt is, zonder dat de helft ongaar bleef. En het is ook nog eens het allermakkelijkste recept dat ik ken. Het komt door Miriam Lancewood (vroeger Mirjam Sleumer ). Vorig jaar in Floortje naar het eind van de wereld en twee weken geleden kwam haar boek uit over buitenleven. Ze bakt brood in een dutch oven, geen oven maar een gietijzeren pan, geen idee waarom hij Nederlands heet, ik heb hier nog nooit zo’n pan gezien. Zoekend op internet kwam ik deze film tegen ( youtube, New York Times, James Lahey ). Ik heb de hoeveelheden omgerekend : 375 g bloem, 5 g zout, 2 g drooggist, 240 ml water. Een gigantische hoeveelheid zout, maar goed. Je roert de droge ingrediënten in een kom, daarna roer je het water erdoor, dan laat je het minimaal 12 uur afgedekt staan. Inderdaad, TWAALF uur of meer. Dan maak je er een bestoven bol van en bak je het 30 minuten in een oven van 250 tot 275 graden, wat je oven maar aankan. Ik heb geen gietijzeren pan, dus ik bakte de bol gewoon in een pizzapan. En ik had nog een bak water in de oven staan. Een vochtig milieu is goed voor de korst.

    Et voilà :


  • Natuur of niet ? Damherten schieten

    Damherten in de duinen mogen worden afgeschoten, ganzen mogen alleen vergast, paarden in de Oostvaardersplassen moeten worden bijgevoerd. Wat is natuur ? Wat is natuurlijk ? De mens kan ingrijpen naar hoe de pet staat en de wind waait.

    De damherten eten al het eten op  voor ze zelf creperen aan voedsel tekort. Voor zij sterven zijn ontelbare onnoembare – onaanraakbare – dieren gestorven doordat de herten hun eten opgegeten hebben. Maar, vinden wij, dat is e natuur. Als dan de herten ook sterven vinden wij dat zielig. De roep om bijvoederen klinkt. De herten zijn geen natuur. Dat klopt, ze zijn gefokt en uitgezet. Maar ze mogen niet worden afgeschoten om de natuurlijke dieren en diertjes van het bos levenskansen te bieden.

    Misschien moeten we de herten verzamelen een stuk land met veel gras, hertenkamp, een weide. En dan noemen we het veeteelt.