Koud, maar te doen.
Tag: Blote voeten
-
Blote voeten
Jaren geleden ben ik begonnen met hardlopen op blote voeten. Daar ben ik weer mee opgehouden, hoewel ik soms nog wel een eindje loop, de beweging is heerlijk en heel anders dan op schoenen, maar sindsdien loop ik wel vaker en langer op blote voeten, vooral thuis en op vakantie. Ik heb wel eens een vakantielang op Vlieland op blote voeten gelopen en eens een dag op Ameland – waarna mijn zolen versleten waren en ik alleen nog kon strompelen.
Nu waren we in Duitsland en het was mega warm en droog en sinds het begin van de vakantie, nu een maand geleden heb ik nauwelijks nog de gewone schoenen gedragen.
Al voor de vakantie had ik in en om huis geen schoenen aan. We hebben een grindstrook om huis waarover ik lopen moet als de zonwering omlaag en omhoog moet, en dat moet dit jaar elke dag. Ik testte of ik een wandeling van twee kilometer op blote voeten kon en ja, dat kon. Een bezoek aan de boekhandel op blote voeten was raar en eng, maar dat ging ook. En toen kocht ik Skinners, sokken met loopvlak. Geen Vibram schoenen met voor elke teen een apart flupje, gewoon sokken.
Tijdens de vakantie heb ik 10 dagen op blote voeten gelopen. Op de camping bedwong ik elke dag meermaals een grindweg met ronde en scherpe stenen, maakte korte wandelingen. Alleen in winkels droeg ik meestal schoenen.
Na terugkomst dacht ik : als dit tijdens de vakantie kan, kan het thuis ook. Dus liep ik eerst maar eens op blote voeten van de auto naar de pinautomaat. En nog maar eens naar de boekwinkel. Voor het eerst de stad in op blote voeten voelde heel onwennig en gespannen. Op de fiets naar de groenteboer het dorp even verderop en weer naar de boekwinkel. Tot mijn geluk liep één van de medewerkers ook op blote voeten. We hadden een leuk gesprek. Het was een heel gelukkige dag, want ik ontdekte in de Linda een artikel over mensen die op blote voeten lopen. Er zijn dus meer zoals ik. Dat geeft moed. Ik ga door !
-
Ferien am Pipersee
Het meer ligt op 10 km. van Ratzeburg, een uur onder Lübeck. We stonden op de nulsterrencamping Schaalseecamping, een perfecte camping. De dagelijkse leiding van de camping was in handen van een vrouw van een jaar of dertig, op blote voeten, wat voor haar spreekt, met eenzijdig geschoren lang haar, wat ook voor haar spreekt, zonder b.h. onder een strak t-shirt, waar ik geen oordeel over uitspreek, waarvan ons nooit duidelijk was wat ze precies deed, maar die ik wel hoorde zuchten bij vragen en wensen van gasten ( echt zuchtte, zo van “oké, dat zal ik dan wel doen, maar ik heb er echt geen zin in, want ik werk al zo hard” ). Waar ik vraagtekens bij zette. Veel. En dikke.
We stonden heerlijk in de schaduw onder bomen – het was een recordwarme zomer.
De grootste attractie was de Pipersee, zo’n typisch meer dat je veel op de Mecklenburgischer Seenplatte vindt, een uur verder rijden naar het oosten, met helder water en omzoomd door hoge bomen. Niet zoals in Nederland met rietoevers met hier en daar een els, waarachter de leegte gaapt van weilanden en met water troebel van klei en rottende dode planten.
’s Ochtends ging ik uitgebreid zwemmen en rondhangen op de steiger, heerlijk rustig met een enkele andere badgast, van wie 50% FKK, het is in Duitsland toch gewoner om naakt te zwemmen als er weinig mensen in de buurt zijn, met de ochtendzon op de bomen aan de oevers. Het water was zacht en rook fris, niet zompig, zoals bij ons.
En als je wilt weten wat er in de Pipersee gebeurt :
