Jan Roel Smedes

Tag: Zwemmen

Zwemmen

  • Kamperen in februari

    De eerste keer kamperen, eigenlijk maar een dag, verdeeld over twee dagen. In februari zijn maar weinig campings open. Eén daarvan is Landgoed Mariahoeve in Papenvoort, tussen Rolde en Borger, in Drente,

    De camping ligt aan een provinciale weg waar best wat auto’s over rijden, ook omdat het een weg is naar en van een nog drukkere autoweg.

    De ontvangst was allerhartelijkst. De camping is rommelig en alternatieverig. Dat spreekt me aan. Ik kan me voorstellen dat de camping in de zomer voor kinderen geweldig is.

    Ik kon achterin het bos een plek zoeken, helemaal alleen, onder hoge bomen. Helaas waaide het hard en de nog wat lage temperatuur maakte de wind extra koud. Het geluid van de wind in de bomen is op de één of andere manier vermoeiend.

    De camping heeft een meer, een pingoruïne. Daar kan je wel in, natuurlijk heb ik dat geprobeerd, maar je zakt tot je knieën in de drab. Niet fijn. Wel fijn is het meer in het bos in de buurt van de camping, vijf kilometer lopen. Het water is tropisch blauw. Jammer genoeg is het ook druk. Ik was op een koude zondag, maar met zon, om tien of elf uur bij het meer, in het gezelschap van fietsers op de ATB-baan, wandelaars op de oever en een hardloopkudde oude mensen, achtervolgd door een luid zoemende drone – waarom eindeloze beelden maken van de achterkant van sukkelende oude hardlopers ? Ik wilde zwemmen en dat heb ik gedaan, naakt ook, het water is al gauw erg diep dus het ongemak duurde maar kort, maar toch te veel mensen.

    Het bos bij Borger is eigenlijk lelijk. Er ligt een padennet in dat lijkt op een stad in de USA, regelmatige vierkanten, netjes genummerd op een pittoreske, maar blinkend wit geverfde zwerfsteen. Het is kennelijk productiebos. Wel met mooi, felgroen, mos, blakend van gezondheid.

    De slotsom : leuk, bij gebrek aan beter.

  • Zwemmen

  • IJsbad

    Slecht ijs 🙂 want veel sneeuw, maar wel dik. Ik moest het stuk duwen met mijn handen. Erg koud. Wel een belevenis.

  • Gelezen en gezien, september 2018

    Mein Jahr im Wasser, Jessica J. Lee

    Op vakantie in Duitsland zag ik het boek in een etalage liggen. Ik moest het hebben. Elke ochtend zwom ik in zo’n Duits meer, bij de camping. Jaren geleden hadden we vakantie gevierd bij Neustrelitz, midden in het merengebied waar ook de meren rond Berlijn toe behoren, waar het boek over gaat.

    Het teken van de dood, de biografie van Jan Wolkers door Onno Blom

    Ik heb hem uit, honderden bladzijden over de wilde natuurmens, schrijver en in het laatst van zijn leven natuuropa van Nederland. Een iconisch mens en een hele bevalling om het boek te lezen. Voor mij is hij vooral de man van Rottumeroog. Toen ik jong was hoorde ik de afleveringen op de radio en die maakten indruk. Ik heb nooit één van zijn literaire boeken gelezen, maar wel het boek over Rottumeroog. De natuurmens was ook jaloers en gewelddadig tegen vrouwen. Hij mocht onbeperkt rondneuken, wat hij ook deed, als zijn vrouw dat deed sloeg hij haar in elkaar. Hardvochtig en dwingend in de opvoeding. Narcistisch. Angstig. Wel een knappe en grondige biografie.

    Acht bergen, Paolo Cognetti

    Het uiterst succesvolle boek van Paolo Cognetti over de vriendschap van twee jongens met een totaal verschillende afkomst, tegen de achtergrond van een bergdal omringd door acht bergen. Een prachtig verhaal.

    Anon ( 2018, film )

    In een toekomst is de ict in mensen ingeplant. De film werkt de gevolgen daarvan uit aan de hand van een detective die moorden moet oplossen. Heel standaard, maar het wordt leuk uitgewerkt in die toekomstige wereld. Mensen delen bijvoorbeeld informatie door bestanden vrij te geven en direct aan elkaars implantaten te sturen, waarna de ontvanger ze kan zien, horen, voelen. De vormgeving vind ik ook mooi. De recensies zijn matig, hoewel hoofdrolspeelster Amanda Seyfried geprezen wordt voor haar spel. Helaas heb ik een slechte smaak.

  • Ferien am Pipersee

    Het meer ligt op 10 km. van Ratzeburg, een uur onder Lübeck. We stonden op de nulsterrencamping Schaalseecamping, een perfecte camping. De dagelijkse leiding van de camping was in handen van een vrouw van een jaar of dertig, op blote voeten, wat voor haar spreekt, met eenzijdig geschoren lang haar, wat ook voor haar spreekt, zonder b.h. onder een strak t-shirt, waar ik geen oordeel over uitspreek, waarvan ons nooit duidelijk was wat ze precies deed, maar die ik wel hoorde zuchten bij vragen en wensen van gasten ( echt zuchtte, zo van “oké, dat zal ik dan wel doen, maar ik heb er echt geen zin in, want ik werk al zo hard” ). Waar ik vraagtekens bij zette. Veel. En dikke.

    We stonden heerlijk in de schaduw onder bomen – het was een recordwarme zomer.

    De grootste attractie was de Pipersee, zo’n typisch meer dat je veel op de Mecklenburgischer Seenplatte vindt, een uur verder rijden naar het oosten, met helder water en omzoomd door hoge bomen. Niet zoals in Nederland met rietoevers met hier en daar een els, waarachter de leegte gaapt van weilanden en met water troebel van klei en rottende dode planten.

    ’s Ochtends ging ik uitgebreid zwemmen en rondhangen op de steiger, heerlijk rustig met een enkele andere badgast, van wie 50% FKK, het is in Duitsland toch gewoner om naakt te zwemmen als er weinig mensen in de buurt zijn, met de ochtendzon op de bomen aan de oevers. Het water was zacht en rook fris, niet zompig, zoals bij ons.

    En als je wilt weten wat er in de Pipersee gebeurt :

     

  • Ineens verboden te zwemmen

    Mijn zwemplek is afgegraven. En het is ineens verboden om er te zwemmen, de overheid heeft flink geïnvesteerd in verbodsborden. Ondanks het aangekondigde instortingsgevaar kan een trekker wel het riet maaien. Dan kan ik er ook wel lopen en zwemmen. Gelukkig is een plek verderop nog bereikbaar.

     

  • Zwemmen bij zonsondergang (2)

    De Leijen, bij Burgum

    ( Link : ) In mei was ik hier ook.

  • Zwemmen bij zonsondergang

    Beste A., Jou tegenkomen is goed voor het zwemmen. Gisteravond heb ik gezwommen in L. Het was prachtig. De warmte nog in de lucht, prachtige kleuren, lekker water, geen mens te zien. Er lag een bootje bij een eiland dichtbij, maar aan de andere kant. Ik kon lekker naakt zonder dat iemand er aanstoot aan kon nemen. En onder water zie je er natuurlijk toch niets van 🙂 Lekker helemaal puur de aarde en ik. Vogelgeluiden en af en toe een visdiefje boven je hoofd of een eend. En zó rustig en stil, ondanks het zachte gebrom van de snelweg op de achtergrond. Ik wilde niet uit het water tot het wel moest omdat ik het koud kreeg. En je kunt overal staan, nou ja, ik dan, misschien dat net een paar van jouw haren nog boven water uitsteken. Nadeel van de plek is wel dat het een eind lopen is, op het laatst over een twee voeten breed paadje met overhangend nat gras en wat brandnetels. En je moet er naartoe rijden, natuurlijk. En er zijn muggen. Dus geen picknick- en mijmerplek. En sommige percelen waar je langs loopt stinken, maar daar zijn dan weer wel kikkers en kieviten en grutto’s. Op de plek waar je het water ingaat liggen betonstenen / platen en er staat een vergane damwand … Wat is hier eerder geweest ? Je moet dus heel langzaam en tastend het water in. Maar je zakt weer niet ineens onder water, zoals aan het kanaal. Hartelijke groet, J.

  • Borstcrawlcursus 3

    De derde cursus van zes keer drie kwartier pielen met techniek. Ik heb een te lange slag, heb ik dat weer en ik schep water omhoog, da’s natuurlijk niet handig het kost onnodig energie. Dus dat ben ik weer aan het afleren. Verder pak ik in het begin van de trekfase te weinig water. Ik trek mijn onderarm horizontaal door het water, te weinig kracht, denk ik. En tot slot kost het me moeite om been en armslag te synchroniseren. Het is goed dat iemand met verstand van zaken er van de buitenkant maak kijk. Zelf voelen geeft geen volledige informatie.

  • Koud zwemmen

    Nieuwe plek, van Anja, maar koud, al is het pas oktober. Er gaat een lang pad naar de zwemplek. Het waaide hard en koud.

  • Borstcrawlcursus 2

    Tweede cursus van vier keer drie kwartier, nu ook met startduik en met keerpunt. Beide interesseren met niet zo. Ik wil gewoon goed leren zwemmen. Gelukkig doen we dat ook. Nog steeds moet ik meer rust in de slag brengen, meer glijfase en minder drukke beenbewegingen. We doen een hoop wrikoefeningen, jezelf vooruitbrengen met alleen handbewegingen. Gek genoeg werkt dat. Ik merk dat ik meer water pak. Eigenlijk voel ik nu eindelijk wat water pakken betekent. Aan het eind van de cursus is mijn tijd op de vijftig meter verbetert van 55 seconden tot 39 seconden ( maar nu met startduik en keerpunt, de eerste keer niet ).

  • Borstcrawlles (2)

    Na de borstcrawlcursus van dit voorjaar ben ik steeds bezig geweest met dezelfde oefeningen. Nu vond ik heb wel weer eens tijd voor iemand die van buitenaf keek. Het zwembad wilde na wat heen en weer mailen best een training geven voor mij en een kennis, met wie ik op bootcamp heb gezeten en die nu traint voor een triathlon. Helaas kon zij uiteindelijk niet, zodat ik privéles kreeg, dit keer van een andere trainster. Conclusie : mijn glijfase is te kort, ik steek niet recht in maar voor mijn hoofd, mijn beenslag is te onrustig. En ik heb nieuwe oefeningen geleerd, zoals die, waarbij je bij de overhaal je oksel aantikt, je hand in de lucht steekt, je oksel aantikt en daarna je hoofd aantikt en dan verdronken bent. Erg nuttig.