Op 30 maart 1924, Mothering Sunday, die ene dag in het jaar dat bedienden familie bezoeken mochten, ligt Jane Fairchild in bed, het bed boven, waar zij, meid op een landgoed, nooit in zou liggen, als ze niet neukte met Paul Sherigan. Jane Fairchild is wees. Vandaag heeft ze tijd, zíj heeft geen familie. Vandaag is de laatste keer met Paul, voor het laatst in zeven jaar. Paul gaat trouwen en naar Londen.
Het hele boek beslaat een dag, of eigenlijk maar een deel van een dag, de beslissende dag in het leven van Jane Fairchild, als ze naakt in het bed van haar geliefde ligt en later naakt door het huis dwaalt, de beslissende dag, waarop ze schrijver wordt, de dag waarop ze aan het eind van haar leven terugkijkt.
Graham Swift vertelt het verhaal loom zoals in loom na seks op een zonovergoten zondag in maart. Prachtige zinnen, prachtige gedachten, een prachtig boek voor een zonovergoten dag in april en voor alle andere dagen van het jaar.