De eerste waaraan ik meedeed was op augustus 2004 in Drachten. Na 7 maanden trainen. Een prachtige dag. Ik wist niet wat me overkwam bij de start in het water. Ik zag geen hand voor ogen, maar voor me wist ik trappelende voeten, ik kwam bijna in de wal terecht, mijn zwembril besloeg na vijftig meter, mijn techniek – als al aanwezig – zonk meteen. Het werd een grote worsteling om de 500 meter door te komen. Schoolslag was prettiger dan borstkrol.
Het fietsen was wel lekker. Ik had mijn gewone toerfiets mee, waarmee ik wel opviel tussen de hyperracefietsen, maar ik snorde net zo goed. Het ging alleen wat langzamer. Het lopen was een marteling, drie rondjes om een plas. Ik was erg blij dat ik er mee op kon houden. Iets van anderhalf uur was mijn tijd. Rondhangen, douchen en rondslenteren in de namiddagzon, ijsje eten, waren heerlijk.
Na de eerste triathlon in 2004 heb ik aan nog een stuk of wat meegedaan. Erg leuk. Ik had onderhand een nette, tweedehands racefiets, een echt triathlonpak met van die sneldrogende stof en snelsluiters in mijn schoenen, ik werd steeds sneller : van 1.30 uur tot ongeveer 1.15 uur, en ik had er lol in.
Tot op een dag in augustus 2007 ineens tijdens een looptraining mijn enkel heel erg zeer ging doen. Strompelend bereikte ik ons huis. Daarna is het nooit meer goedgekomen. Sportarts, fysiotherapeut, krachtoefeningen, schoendeskundige, de betere hardloopwinkel … ik kan nu nog anderhalve minuut langzaam hardlopen voor de pijn weer begint. Het vermoeden is dat ik slappe enkelbanden en kniebanden heb, plus een nogal grote hoek tussen rechterdijbeen en voet. Door wrijving ontstaan snel ontstekingen rond de banden, die de pijn veroorzaken. Dat is verergerd doordat ik in juni 2007 nieuwe schoenen heb gekocht met erg verende en dus weinig corrigerende zolen. Die liepen wel erg lekker, maar deden niet wat mijn gesteld nodig had. Let dus op als je schoenen koopt. Bij de Run2day in Leeuwarden hebben ze uiteindelijk enorm tijd voor mij genomen, filmjes gemaakt, zodat ik nu schoenen heb die echt het beste corrigeren ( koop je schoenen dus bij Run2day in Leeuwarden ).
Dus nu moet ik iets anders verzinnen om toch wat in conditie te blijven. Hardlopen is daar toch wel handig voor. Ik ben blijven zwemmen, het fietsen is grotendeels verleden tijd, ook al omdat fietsen met vooral koud weer minder goed te doen is dan hardlopen. Met hardlopen heb je minder niet bewegende en dus verkleumde lichaamsdelen.