Voor het eerst van mijn leven op de ATB gefietst – vroeger de crossfiets, zoals de lange man die voorop reed zei : hier droomden wij van als jongetjes, maar toen hadden wij gewoon onze fietsjes en een baantje op een toekomstige bouwplaats, zolang het duurde. Het was supergaaf.
Aan het begin de regels uitgelegd gekregen
- naar beneden = op je zadel zitten
- afblijven van de linkerrem (voor)
- op tijd terugschakelen als je omhoog moet
- afstand houden
Die eerste twee waren moeilijk. Ik heb kilometers gestunteld met de versnelling, ik deed het steeds verkeerd om, zwaarder omhoog, lichter naar beneden. Ik heb het zelfs voor elkaar gekregen om de ketting eraf te schakelen !
Ik heb steeds bewust de hand van de linkerrem gehouden, maar toen voor mij iemand in een bocht in het rulle zand strandde en viel stond mijn fiets vertikaal. Had ik in een reflex toch in die rem geknepen.
Het was vast een licht parcours, ruim een kilometer of tien, met wat op en neer en vooral heel veel hard tussen bomen en bosjes door fietsen. Omhoog is ook wel leuk, maar neer ligt mij niet zo. Vooral meer en vaker !