Eigenlijk ben ik geblesseerd, maar de run is te leuk om niet aan mee te doen en ik heb me vorig jaar al ingeschreven. Dus ik ga toch. Tot mijn verbazing gaat het lopen goed, nou ja, niet slecht. Einde blessure dus.
De run begon met een vernieuwing : een 2,5 m hoge muur. Een prima uitvinding! Op die manier werd het veld meteen gedoseerd op het parcours losgelaten. De tijdwaarneming lag heel handig na die muur.
Het duurde even voor het eerste water verscheen, op de paar plasjes vlak na de start om de voeten nat te maken. Maar na een of anderhalve kilometer door het bos waren daar eerst een modderopwarmertje gevolgd door een enorm traject trenches en prikkeldraad om onderdoor te kruipen. Fantastisch. Dat mag best een paar keer herhaald worden. Volledig bemodderd ging het met een ruime omweg terug naar het startgebied, waar we lekker konden schoonspoelen in het water. Op een creatieve manier werd de route naar de finish gekruist : onder een vlot door. Daarbij kon je niet zien waar je weer boven water kwam, wat het spannend maakte. Het lekker warme water ( vermakelijk : op het strand zat een rij mensen de modder uit hun schoenen te spoelen ) werd meteen verwisseld voor ijswater, gevolgd door de vreselijke electrocutiehindernis. Ik sla hem altijd over, martelwerktuigen horen niet op een sportfeest, we doen ook niet aan waterboarding, maar ik hoorde gemopper dat er te weinig prik op stond …
Volgde nog een heleboel klimhindernissen en een aantal krachthindernissen zoals hout slepen en houtblok tillen. Ook leuke aanvullingen. Het zat allemaal goed in elkaar. Hoogstens was de loopafstand tussen de hindernissen soms wat lang. En als je zoals ik alleen meedoet heb je soms niemand die bereid is de rug gedragen te worden of je over een hindernis te helpen, hoezeer dat ook aanbevolen wordt.
Voor mij was de springschans op het eind de moeilijkste hindernis en de grootste uitdaging. Dankzij de toezichtsmevrouw heb ik hem niet overgeslagen. Ik was al op de terugweg maar zij overtuigde mij dat je vooruit moest kijken en niet naar beneden. Dat werkte prima. Eigenlijk had ik hem nog een paar keer moeten doen. Volgend jaar !