Een artikel in Quest Psychologie, 2014-08, blz 93
Hoe slapen we als we niet langer worden omgeven door lampen, lantaarnpalen, tv’s en andere schermpjes ? Wat gebeurt er als we leven zoals lang geleden, toen we opstonden wanneer de zon opkwam en naar bed gingen wanneer de zon onderging ?
De Amerikaase psychiater Tom Wehr voerde een experiment uit waarbij deelnemers overdag normaal leefden maar ’s avonds verstoken bleven van lichtbronnen. Iedereen ging veel vroeger naar bed. Maar de slaap werd ook anders. Nooit sliepen de proefpersonen een nacht door. Eerst sliepen ze drie tot vijf uur, daarna weren ze twee uur wakker, om vervolgens aan een tweede slaaprond van drie tot vijf uur te beginnen. ’s Nachts wakker liggen is dus niets om je zorgen over te maken. Vermoedelijk is het een natuurlijk slaappatroon, overgebleven uit de tijd dat er nog geen neplicht was.
Het begin van de slaap is verbonden met een toename van het hormoon melatonine. De afscheiding van het hormoon door een gebied in de hersenen wordt aangezet door duisternis.