Tom and Jerry, de tekenfilms over de kat die achter de muis aanzat en altijd het onderspit delfde. De tekenfilms waren zonder tekst en ik kan me geen muziek herinneren. Hij moet er wel geweest zijn, een stomme Tom and Jerry zou niet te pruimen zijn geweest, en hij voegt zich blijkbaar precies naar de actie.
Toevallig kwam ik een video tegen van de uitvoering van de Music for Tom and Jerry door het orkest van John Wilson, een dirigent die zich gespecialseerd heeft in de filmmuziek van voor en na de oorlog. De muziek is zo afwisselend, zoveel sferen, zoveel lijnen. In mijn hoofd zag ik de actie, Tom die achter Jerry aanzit, Jerry op zijn tenen lopend, Tom kruipend, Tom die in een val van Jerry loopt, één van beide die staat te trillen van angst, dizzy wordt geslagen, spullen die door de lucht vliegen. De slagwerksectie produceert een enorme hoeveelheid geluiden, toeters, aambeelden, borden in een afvalemmer, een pistoolschot, schreeuwen, blaffen. Ik zag één man bezig met een waterbak. En ook het orkest maakt een grote hoeveelheid klankkleuren in de zeven, acht minuten dat het stuk duurt. Het is een ingewikkeld stuk, zonder structuur, maar het orkest speelt strak en zeker de slagwerksectie weet precies op het juiste moment een geluid te plaatsen. De muziek is gecomponeerd door Scott Bradley.