Natuurlijk is Mallorca een uitgekauwde toeristenbestemming, kijk naar de cijfers : in 2005 bezochten 30 miljoen toeristen het eiland. Ik verwachtte een soort afgetrapt derdewereldeiland, maar tot mijn verbazing en bewondering is het vliegveld ultramodern, ruim en groot, twee keer zo groot als Zestienhoven, misschien nog wel groter – dat moet natuurlijk ook wel wil je zulke grote aantallen mensen verwerken. Ook de wegen zijn nieuw en de taxi’s zien er goed uit. In oktober was het niet meer druk met toeristen. We hadden een appartement ten westen van Palma, in de massatoeristenstrandzone, maar het was heel ontspannen. Het was ook lekker weer, een graad of twintig, struiken bloeiden nog, bomen waren nog groen, maar het regende wel af en toe.
Palma vond ik leuk, met druk verkeer van auto’s langs een brede weg onder hoge bomen, die dan weer eens racen en dan weer eindeloos stilstaan, dadelpalmen met gele dadels, een katedraal op een heuvel pal aan de baai. Naast de kathedraal lag een tuin, symmetrisch, donkergroen onder hoge bomen, met citroenplanten met gele vruchten, stil hoewel vlak bij de brede weg de stad in. Grotendeels genegeerd door de toeristen. Maar wat moet het hier vreselijk zijn in het hoogseizoen.
We gingen naar de Duitse zône, het deel van de baai ten westen van Palma, de Engelse zône is ten oosten van Palma. Eén lange weg betonnen hotels en restaurants en vermaakcentra. Hier was wel de tand des tijds zichtbaar in blootliggend betonvlechtstaal, loshangende snoeren en slecht onderhouden wegdek. We aten gegrilde sardines in een steegje tussen twee betongebouwen, terwijl tv-schermen een Duitse voetbalwedstrijd lieten zien. Voor het geval je niets meer te zeggen hebt. Best lekker eten, wel. En toch nog uitzicht op zee.
We huurden fietsen en reden het binnenland in. Daar ben je al gauw, na een kilometer of twee ben je op het platteland. Onze route leidde over een zandpad, langs boomgaarden met sinaasappelbomen, abrikozenbomen, amandelbomen, granaatappelbomen, suikerriet, geloof ik, en dan langs stille dorpen en een kleine stad met een kerk in het midden, op de top van een heuvel. Helaas hadden we geen dagen genoeg om de hoogste heuvels of bergen van Mallorca in het westen te bezoeken.
