Op 28 mei won Tom Dumoulin de Giro d’Italia. Nederland stond op zijn kop. Het was een nipte overwinning en de laatste rit was zó spannend. Voor het eerst dat een Nederlander de ronde van Italië won. Hoewel, kleine kanttekening, in 2012 had Marianne Vos hem al eens gewonnen. En in 2014 ook. En Anna van der Breggen won hem in 2015. In 2017 won dus eindelijk ook eens een Nederlandse man, het begin van gelijktrekken met de vrouwen.
Op 9 juli won Anna van der Breggen de Ronde van Italië voor de tweede keer in haar loopbaan, ik las het in het AD. Op de voorpagina stonden kleine foto’s als aankondiging van artikelen in het sportkatern. Niet van Van der Breggen, maar van een voetballer die onwel werd, een wielrenner die valt en de Tour de France moet verlaten, en een auto coureur die zijn race niet uitrijdt. Drie mannen die mislukken. In het sportkatern eerst twee bladzijden over de voetballer, dan anderhalve bladzijde over de wielrenner die uitvalt. Dan een kwart pagina over de winst van Van der Breggen. De foto erbij meet 6 bij 6 cm. Het artikel op blz. 9 over oud topvoetballers die golfen is meer dan twee keer zo groot en telt vijf foto’s, waarvan de grootste op het oog 10 bij 18. Waarom lukt het maar niet met de vrouwensport ? Waarom is winst in de Giro zeg 1/3 zo belangrijk als golfende ex-voetballers ?