Juan Martin Maldacena heeft de Lorenzmedaille 2018 gewonnen. De medaille wordt elke vier jaar uitgereikt voor denkwerk in de natuurkunde. Hij is genoemd naar de grote Nederlandse natuurkundige H.A. Lorenz.
Maldacena heeft een oplossing bedacht voor de informatieparadox van Hawking ( informatie blijft in theorie altijd behouden, ook in een zwart gat, maar een zwart gat lekt straling en verdampt dus in theorie, waarmee de informatie verdwijnt ). Maldacena baseerde zijn oplossing op het idee van Gerard ’t Hooft uit de zeventiger jaren, dat de informatie niet in het zwarte gat verdwijnt maar op de horizon wordt geplakt. Een zwart gat is dan een zwaartekrachtsysteem met één dimensie minder. Maldacena combineerde dit idee met de informatieparadox van Hawking en legde een verband tussen deze beide beschrijvingen van eenzelfde systeem in verschillende dimensies.
Het spannende is de volgende alinea die ik in de Trouw van 24 november 2018 ( De Verdieping, blz. 16-17 ) las :
“Zoals we vroeger dachten dat de materie ook continu was. De quantumtheorie heeft ons geleerd dat de materie is opgebouwd uit discrete deeltjes. Misschien geldt dat voor de ruimte en tijd ook, wellicht bestaan er ook atomen van ruimte en van tijd. Misschien bestaan ruimte en tijd wel niet, maar zijn het uitingen van een dieper fenomeen dat we nog niet kennen (…)”