De wind suist langs de auto die lang de natuurcamping rijdt, waar in in de schaduw onder een boom zit. Ik hoor de wind ritselen in de bladeren boven mij. Wat is natuur ? Ik erger me aan het geluid van de auto. Dit is een natuurcamping ! Dat geluid hoort er niet bij. Is dit wel een natuurcamping met een weg voorlangs ? Als er even geen auto te horen is geniet ik van het geluid van de wind in de bladeren.
Ik kijk uit op wilgen. Dat is natuur. Ze zijn geknot. Nu zijn ze geen natuur. Verderop staan bomen. Natuur. Ze staan in een rij. Geen natuur. Ze staan in een grasveld. Gras is natuur. Het gras is gemaaid. Geen natuur. Gras hebben we thuis en ook thuis zoekt een merel wormen.
Ik lees het boek Niet alleen, een avontuurlijke voettocht dwars door Nieuw-Zeeland. In Nieuw-Zeeland heb je veel ongerepte natuur, al vindt de schrijver, Tim Voors, dat hij op de Pacific Crest Trail minder menselijke aanwezigheid aantrof. Is de ongerepte natuur van Nieuw-Zeeland meer natuur dan de gerepte natuur in Nederland, met even natuurlijke bomen en duinen, maar met om de honderd meter een paaltje, bankje, afvalbak, pad, huis, dorp, stad ?
Er zijn genoeg mensen die zulke vragen hebben gesteld en er ook een antwoord op hebben. Er zijn boeken over en artikelen. Ik weet geen antwoord en hoef ook direct geen. De vragen op zich vind ik aangenaam. En elke vraag is een soort van antwoord op de vorige vraag.