Jan Roel Smedes

Categorie: Seksualiteit

Gaat ook over seksisme, gender, genderidentiteit, biologisch geslacht.

  • Jennifer Lawrence over de loonkloof tussen mannen en vrouwen

    Bron ( source ) : https://www.lennyletter.com/story/jennifer-lawrence-why-do-i-make-less-than-my-male-costars

    De open brief op de website van collega actrice Lena Dunham ( lennyletter.com ) geeft goed aan, hoe het mechanisme achter de loonkloof werkt. De onderstaande conclusies verwijzen naar de gemarkeerde delen in de tekst van de brief.

    JL wil niet ‘moeilijk’ of ‘verwend’ lijken, terwijl mannen blijkbaar veel meer loon krijgen zonder dat ze die kwalificaties toegemeten krijgen. Toen ze haar claim naar voren bracht, schoot haar collega in de verdediging ( “we’re working on the same side here” ).
    Mannen worden gewoon gehoord als ze looneisen stellen, vrouwen zijn bang ‘niet aardig gevonden te worden’ .
    Wat ook daadwerkelijk gebeurt.

    Citaat :

    But if I’m honest with myself, I would be lying if I didn’t say there was an element of wanting to be liked that influenced my decision to close the deal without a real fight. I didn’t want to seem “difficult” or “spoiled.” At the time, that seemed like a fine idea, until I saw the payroll on the Internet and realized every man I was working with definitely didn’t worry about being “difficult” or “spoiled.” This could be a young-person thing. It could be a personality thing. I’m sure it’s both. But this is an element of my personality that I’ve been working against for years, and based on the statistics, I don’t think I’m the only woman with this issue. Are we socially conditioned to behave this way? We’ve only been able to vote for what, 90 years? I’m seriously asking — my phone is on the counter and I’m on the couch, so a calculator is obviously out of the question. Could there still be a lingering habit of trying to express our opinions in a certain way that doesn’t “offend” or “scare” men?

    A few weeks ago at work, I spoke my mind and gave my opinion in a clear and no-bullshit way; no aggression, just blunt. The man I was working with (actually, he was working for me) said, “Whoa! We’re all on the same team here!” As if I was yelling at him. I was so shocked because nothing that I said was personal, offensive, or, to be honest, wrong. All I hear and see all day are men speaking their opinions, and I give mine in the same exact manner, and you would have thought I had said something offensive.

    I’m over trying to find the “adorable” way to state my opinion and still be likable! Fuck that. I don’t think I’ve ever worked for a man in charge who spent time contemplating what angle he should use to have his voice heard. It’s just heard. Jeremy Renner, Christian Bale, and Bradley Cooper all fought and succeeded in negotiating powerful deals for themselves. If anything, I’m sure they were commended for being fierce and tactical, while I was busy worrying about coming across as a brat and not getting my fair share. Again, this might have NOTHING to do with my vagina, but I wasn’t completely wrong when another leaked Sony email revealed a producer referring to a fellow lead actress in a negotiation as a “spoiled brat.” For some reason, I just can’t picture someone saying that about a man.

  • De foute filmposter voor Millennium, deel 1

    Voor de Amerikaanse verfilming van Mannen die vrouwen haten, het eerste deel van de Millenniumtrilogie, waarvan iedereen waarschijnlijk de Zweedse serie al gezien heeft, is een filmposter gemaakt waarop de hoofdrolspeelster Rooney Mara topless staat afgebeeld met achter haar de mede-hoofdrolspeler Daniel Craig, volledig gekleed, die een arm om haar borst geslagen heeft, maar wel zo, dat haar borsten en tepels zichtbaar zijn.

    De poster vertelt een verhaal dat het boek van Stig Larsson en de film nu juist niet willen vertellen. De naaktheid van Mara drukt of beschikbaarheid voor seks uit en de kracht om het taboe op blote vrouwenborsten te trotseren. De arm van Craig drukt bezit uit. Dat Mara naakt is en Craig gekleed heeft een zweem van vernedering in zich, zoals bewakers gevangenen dwingen zich uit te kleden.

    Lisbet Salander, het karakter dat Mara speelt hoeft geen beschermende arm, ze verdedigt zichzelf, door aan te vallen. Ze wreekt zich op wie haar iets aandoet – of wie andere vrouwen iets aandoet. Ze ontbloot zich niet om te protesteren of uit te dagen, wat anderen denken interesseert haar niet. De poster slaat de plank dus erg mis. Bij Entertainment Weekly hebben ze het beter begrepen.

    Ook de Amerikaanse titel deugt niet : De vrouw met de drakentatouage. ´Mannen die vrouwen haten´ geeft precies de bedoeling van de schrijver aan. Een vrouw met een tatouage van een draak, dat zegt niets. De Zweedse titel De vrouw die speelde met vuur ( Kvinnan som lekte med elden ) vind ik ook niet fantastisch.

    Maar het is niet allemaal kommer en kwel met de Amerikaanse uitgaaf. Deze video maakt overtuigend duidelijk dat de film van David Fincher het verhaal een klasse beter vertelt.

  • Blaming the victim, een hele opluchting

    Nog een verhaal over seksueel misbruik, dit keer buiten de katholieke kerk.

    12 april 2011 : Een meisje van 12 jaar bevalt tijdens een schoolreisje van haar basisschool. Een deel van de reacties is ‘had je dat niet kunnen zien ?’

    Journalisten stellen de vraag bijvoorbeeld aan de directeur van de basisschool. De veronderstelling die erachter zit is ‘ik had het gezien, dus dit was mij niet overkomen’. Zo houd je het kwaad op afstand. Gek genoeg blijft de dader op een afstand. Lange tijd stond niet vast wie dat was. Met deze vraag werd de school verantwoordelijk gemaakt.

    Ook toen duidelijk werd dat de vader van het meisje het kind bij zijn dochter had verwekt, bleef dat op de achtergrond. Ook dat is een manier om het kwaad op afstand te houden. Als je de dader zou veroordelen zou je erkennen dat niemand de dader heeft zien aankomen. Dan kan de dader dus iedereen zijn en kan het mij ook overkomen.

    Het slachtoffer veroordelen ( blaming the victim ) is ook zo’n mechanisme. Het zegt : ‘dit is een unieke zaak, namelijk dat van de slachtoffer’. Daarom kan het mij niet overkomen. Klik hier voor een – verbijsterend – goed voorbeeld.