Tag: Natuur

  • Valgaudemar, Séveraisse, Gioberney

    Als je vanuit het noorden de Champsaur binnenrijdt kan je afslaan naar links, naar Saint-Firmin. Daar begint het dal van La Séveraisse dat Le Valgaudemar heet. Diep in het dal ligt de camping Les Bouleaux, een fantastische camping met schaduw en aan de rivier. Met overal borden die de evacuatieroute aangeven voor het geval de Séveraisse door een regenbui buiten zijn oevers treedt. Het is dus niet handig om je tent meteen naast de rivier op te zetten. Ik zette mijn tent dus pal naast de rivier op. Daarna merkte ik hoeveel lawaai de rivier wel maakte.

    Verder had ik het geweldig naar mijn zin. Op de plek helemaal links op de foto baadde ik elke dag een paar keer. Vreselijk koud, maar heerlijk.

    Tegen de avond, als de bergwandelaars weer naar huis zijn, reed ik naar de parkeerplaats bij het Hôtel du Gioberney, dat aan het einde van de bergweg ligt. En erg lelijk is. Zowel de P als het hotel. Ik liep het pad op, de vallei rechts in, in de richting van Mont Gioberney. Eén of twee wandelaars nog, de laagstaande zon op de bergtoppen en de ijsvelden. Een oorverdovende stilte. Stilstaan, stil zitten en luisteren en kijken.

    De eerste keer dat ik er was zat een muziekgroep te oefenen in een camper, opgeleukt zoals het een muziekgroep betaamt. Met z’n vijven of zessen, inclusief contrabas. Steeds hetzelfde stukje herhalen, iets folk-achtigs, samenvloeiend met het zicht op de vallei en de bergen.

    De camping kostte € 6,50 per nacht. Alle noodzakelijke sanitair was beschikbaar, schoon en heel. Er was een wasmachine, een ijskast en slechtweerruimte. Heel basis allemaal, maar beschikbaar. Stopcontacten voor de telefoon. Geen broodjes, maar die kon je halen in La-Chapelle-en-Valgaudémar, een paar kilometer verderop, waar de winkel ook een uitgebreide sortering kaas en levensmiddelen had. Voor een dorpswinkel.

  • Naturcamping Kratzeburg

    Recht vanuit de tent het water in !

  • Diogenes, door Inger Kuin

    Een prachtig boek over deze bijzondere filosoof, die filosofeerde zonder een letter te schrijven, met zijn bestaan en met zijn lijf. De man die afzeek en, in het verlengde daarvan, plaste, poepte en masturbeerde in het openbaar. Die zijn lijf hardde tegen kou, hitte, honger en ontbering. Dat alles in de naam van de onafhankelijkheid en de vrijheid.

    Inger Kuin behandelt in acht hoofdstukken deze aspecten van leven en leer van Diogenes :

    • Op zoek naar een mens
    • Diogenes en kennis
    • Diogenes en macht
    • Diogenes en zijn lichaam
    • Diogenes en slavernij
    • Diogenes en de dood
    • Diogenes en revolutie
    • Diogenes en moderniteit

    >> Zie ook De filosoof, de hond en de bruiloft door Barbara Stok

  • Aekingerzand en Aekingermeer

    Het regende bijna aan één stuk door. Een regenpauze was net lang genoeg om, uit de wind gehouden door een paar bomen, water te koken en chocolademelk te drinken. In de stromende regen zwom ik in het Aekingermeer. Af en toe scheerde een zwaluw over het water en mijn hoofd. Geweldig.

  • Gelezen en gezien, september 2018

    Mein Jahr im Wasser, Jessica J. Lee

    Op vakantie in Duitsland zag ik het boek in een etalage liggen. Ik moest het hebben. Elke ochtend zwom ik in zo’n Duits meer, bij de camping. Jaren geleden hadden we vakantie gevierd bij Neustrelitz, midden in het merengebied waar ook de meren rond Berlijn toe behoren, waar het boek over gaat.

    Het teken van de dood, de biografie van Jan Wolkers door Onno Blom

    Ik heb hem uit, honderden bladzijden over de wilde natuurmens, schrijver en in het laatst van zijn leven natuuropa van Nederland. Een iconisch mens en een hele bevalling om het boek te lezen. Voor mij is hij vooral de man van Rottumeroog. Toen ik jong was hoorde ik de afleveringen op de radio en die maakten indruk. Ik heb nooit één van zijn literaire boeken gelezen, maar wel het boek over Rottumeroog. De natuurmens was ook jaloers en gewelddadig tegen vrouwen. Hij mocht onbeperkt rondneuken, wat hij ook deed, als zijn vrouw dat deed sloeg hij haar in elkaar. Hardvochtig en dwingend in de opvoeding. Narcistisch. Angstig. Wel een knappe en grondige biografie.

    Acht bergen, Paolo Cognetti

    Het uiterst succesvolle boek van Paolo Cognetti over de vriendschap van twee jongens met een totaal verschillende afkomst, tegen de achtergrond van een bergdal omringd door acht bergen. Een prachtig verhaal.

    Anon ( 2018, film )

    In een toekomst is de ict in mensen ingeplant. De film werkt de gevolgen daarvan uit aan de hand van een detective die moorden moet oplossen. Heel standaard, maar het wordt leuk uitgewerkt in die toekomstige wereld. Mensen delen bijvoorbeeld informatie door bestanden vrij te geven en direct aan elkaars implantaten te sturen, waarna de ontvanger ze kan zien, horen, voelen. De vormgeving vind ik ook mooi. De recensies zijn matig, hoewel hoofdrolspeelster Amanda Seyfried geprezen wordt voor haar spel. Helaas heb ik een slechte smaak.

  • Nachtwadlooptocht

    Het viel eigenlijk tegen. Ik deed al eerder mee aan zo’n tocht ( Hier is de link naar de post ). De navigatie was interessant. Je kon de vuurtorens van Schiermonnikoog zien, van Borkum en heel vaag van Ameland, de rode lichtjes van en windmolenpark richting Duitsland, wat lichten van bakens en vaag, in de richting van het vasteland, de zwarte contouren van een klein bos. Het gevoel van waar ik was week steeds af van de plek die ik op basis van die lichten en de contour beredeneerde.

    Mooi was het ochtendgloren. Geen oranje en roze dit keer, vooral veel blauw. En Schiermonnikoog ’s zondags heel vroeg was ook mooi, heel stil.

  • Texel

    Gezicht op Den Hoorn

    Mijn kampeerplaats op Loodsmansduin, in een duinpan

    De avondlucht boven een spiegelgladde Moksloot, vanaf de Hoornderslag.

    Bloeiende heide op duinen. Niet echt een fantastische foto, maar de heide bloeit, dus.

    Strandhuisjes bij een duinovergang bij de zee op Texel. ’s Ochtends heerlijk rustig zwemmen met een paar andere fanatici.

  • Ferien am Pipersee

    Het meer ligt op 10 km. van Ratzeburg, een uur onder Lübeck. We stonden op de nulsterrencamping Schaalseecamping, een perfecte camping. De dagelijkse leiding van de camping was in handen van een vrouw van een jaar of dertig, op blote voeten, wat voor haar spreekt, met eenzijdig geschoren lang haar, wat ook voor haar spreekt, zonder b.h. onder een strak t-shirt, waar ik geen oordeel over uitspreek, waarvan ons nooit duidelijk was wat ze precies deed, maar die ik wel hoorde zuchten bij vragen en wensen van gasten ( echt zuchtte, zo van “oké, dat zal ik dan wel doen, maar ik heb er echt geen zin in, want ik werk al zo hard” ). Waar ik vraagtekens bij zette. Veel. En dikke.

    We stonden heerlijk in de schaduw onder bomen – het was een recordwarme zomer.

    De grootste attractie was de Pipersee, zo’n typisch meer dat je veel op de Mecklenburgischer Seenplatte vindt, een uur verder rijden naar het oosten, met helder water en omzoomd door hoge bomen. Niet zoals in Nederland met rietoevers met hier en daar een els, waarachter de leegte gaapt van weilanden en met water troebel van klei en rottende dode planten.

    ’s Ochtends ging ik uitgebreid zwemmen en rondhangen op de steiger, heerlijk rustig met een enkele andere badgast, van wie 50% FKK, het is in Duitsland toch gewoner om naakt te zwemmen als er weinig mensen in de buurt zijn, met de ochtendzon op de bomen aan de oevers. Het water was zacht en rook fris, niet zompig, zoals bij ons.

    En als je wilt weten wat er in de Pipersee gebeurt :

     

  • Schotland, rond Aberfoyle

    Het dal van de Ben Venue en de weg naar de top

    Loch Arklet

    De top van An Sidhean, bij Callander

    Loch Arklet tegen een helling

    Veenpluis op de helling van de Ben Venue