Ik lees nu drie boeken :
Een levensregel voor beginners van Wil Derkse, de Regel van Benedictus uitgelegd voor vandaag. Ik lees het voor de tweede keer en vind het weer een inspirerend boek. Het deel over leiderschap gaat over mensen en niet over productiefactoren, de manier waarop de managersindustrie de mens lijkt te zien, systemen met knoppen, speeltjes voor mannen.
Lao Zi door Kristofer Schipper, een nieuwe vertaling van de Tao te tjing dan wel Dao de jing. Schipper is sinoloog van tenminste enige faam en taoïstisch priester. Dat geeft de vertaling voor mij een hogere status dan die van de vele interpretaties gebaseerd op vertalingen van derden. Het is een mooie vertaling. Bij Schipper is het tao te tjing vooral gericht op het persoonlijk leven en meditatie. In andere vertalingen spelen machthebbers, koningen een grotere rol.
Bijzonder leuk is ook dat het boek de Chinese tekst bevat. De beroemde zin De eeuwige Tao kan niet in woorden worden uitgedrukt is in het Chinees vier karakters lang. Ik ken geen Chinees maar er lijkt te staan : tao – eeuwig – taoën/zeggen – niet.
De utopie van de vrije markt van Hans Achterhuis. Na zijn boek over de teloorgang van de linkse utopieën onderzoekt hij nu het neoliberalisme, de ideologie van de vrije markt, belichaamd door het boek Atlas shrugged van Ayn Rand, wereldberoemd in de VSA, hier totaal onbekend. Dit boek verdient de kwalificatie ‘fascinerend’. Ik heb even stiekem de laatste bladzijde gelezen en tot mijn verrassing vond ik een pleidooi voor de deugden van Aristotoles, waar ook Andreas Kinneging ( conservatief ) in zijn boek Geografie van goed en kwaad zoveel nadruk op legt.
Mei 2011
Nog een mooi boek gevonden : Het wiskundeboek, met 250 mijlpalen uit de wiskundegeschiedenis : mieren die stappen tellen, magische vierkanten, de stelling van Pytagoras, priemgetallen natuurlijk, het getal e, pi en heel veel moderne stellingen.