Het is nacht en goed donker. Over lege wegen rijd ik naar de haven van Lauwersoog. Oranje lichtjes, frisse wind. De boot ligt klaar. Mensen druppelen binnen. Er is koffie. Als die op is duurt het nog tijden voor de boot gaat varen. Intussen verveel ik me, bij gebrek aan gezelschap, al zit de boot vol mensen met veel praats.
Meteen als we de havenlichten achter ons laten verlies ik mijn orientatie. Ik zie wel vuurtorens en knipperende lichtjes, maar heb geen idee waar ze bij horen.
We verlaten de boot aan de boeg via een ladder, zo het water in. Koud. In de verte weerlicht het. We krijgen een regenbui over ons heen. Het geluid van al die druppen op het natte zand. Het is nog kouder. We lopen Simonszand rond en langzaam wordt het licht en beginnen de vogels geluid te maken. Alle kleuren van de regenboog schieten over de wereld tot de zon de hemel strak blauw kleurt. Jammer dat er zo veel mensen zijn, die vooral lijken te willen praten. Daarvoor hoeven ze niet ‘s ochtends vroeg op het wad te zijn.
