Een experiment. Ik heb verhalen gelezen over zenbeoefenaren, die onder een waterval mediteerden. Meestal hielden ze er kwetsuren aan over. Ik zat buiten, op een warme dag met weinig wind, op een beschutte plek. Het water was wel koud, maar bij lange na niet de hoeveelheid van het bergstroompje dat ik me voorstel van een Japanse beoefenaar. Zeven minuten had ik me voorgenomen, niet erg lang dus. Het was prima te doen. Alleen het plekje op mijn kruin waar geen haar zit, werd wat koud.
