Eerder schreef ik over de natuur op de Oostvaardersplassen. Ik vond het nepnatuur, een dierenpark. Degenen die protesteerden tegen de dierensterfte hadden wel een punt, vond ik, maar ze hadden ook ongelijk.
Vandaag reden we met de trein langs de Oostvaardersplassen en zag ik het natuurgebied voor het eerst. Eindeloze kaalgegraasde velden met hier en daar een dode tak. Het is duidelijk dat de graasdruk te hoog is. Mijn S. vond, dat we de beesten maar moesten opeten. Dat scheelde tenslotte broeikasgassen. Maar waarom we dan juist de natuur moeten opeten en niet eerst maar eens beginnen met alle paarden, katten ( mijn vader at kat in de oorlog, vond hij lekker ) en honden ? En die dan niet vervangen. En geen koeien en varkens meer fokken, natuurlijk. Dan laten we de weilanden verwilderen en dan kunnen daar die beesten uit de Oostvaardersplassen weer op grazen en lekker natuurlijk hun ding doen.
Maar een natuurgebied ? Nee, dan moet toch dat hek weg.