Kijk :
- Fallet, net als Vexed een politieserie over twee mislukte detectives, maar nu een Zweedse, over een Zweedse vrouw die te makkelijk schiet en een Engelse man die niet durft doorpakken. Er is een politiechef die incompetent is omdat hij steeds een melevende chef wil zijn. Zijn zoon is een domme nietsnut.
- Matinée. Tijdens een middagvoorstelling hebben de twee acteurs echt seks. Het is porno, maar ten minste een beetje normaal. Een beetje. Voorzover je een toneel in een theater met een publiek normaal kunt noemen.
- Ultraviolet, een Poolse serie over burgers die via internet de politie helpen. Slappe tv, maar prima voor als je ziek bent. Pools is helemaal niet te verstaan. ‘Tak’ is ‘ja’, ‘dobra is ‘goed’ en ‘Polak’ is ‘Pool’. De conversaties zijn hard. Als dat normaal is voor Polen begrijp ik de Poolse politiek van vandaag beter.
- The big short, voor de tweede keer. Indrukwekkend dat niemand van de grote organisaties het probleem zag – logisch, de grote organisaties en de mensen daarin wáren het probleem. En zijn nog steeds het probleem.
- De laatste afleveringen van Modus, een Zweedse misdaadserie. Hij is leuk. Daarna verwijder mijn Netflixgebruiker. Ik heb nu wel genoeg tijd besteed aan onnozele filmpjes.
Nadat het nieuwe scherm van mijn oude telefoon na drie weken rechtszijdig verlamd is geraakt koop ik een nieuwe. Ik installeer alleen de hoognodige apps : Whatsapp, OneNote ( dat ik aan het uitfaseren ben ), een agenda-app, waar ik zelfs voor betaald heb, Het weer in Nederland, browser, NPO1, de bankapp. Helaas kan ik niet van de googlerommel af die ik nooit gebruik.
Ontdek Marisa Papen. Ze is een naaktmodel. Het internet staat natuurlijk vol met haar foto’s, maar ze noemt in één van haar interviews de vier afspraken ( overeenkomsten of akkoorden : agreements ) van Don Miguel Ruiz als levensleidraad. Ze lijken erg op de vier deugden – het zijn er ook vier. Ha. Ha. :
- “Be impeccable with your word. Speak with integrity. Say only what you mean. Avoid using the word to speak against yourself or to gossip about others. Use the power of your word in the direction of truth and love…”
- “Don’t make assumptions. Find the courage to ask questions and to express what you really want. Communicate with others as clearly as you can to avoid misunderstandings, sadness and drama. With just this one agreement, you can completely transform your life…”
- “Don’t take anything personally. Nothing others do is because of you. What others say and do is a projection of their own reality, their own dream. When you are immune to the opinions and actions of others, you won’t be the victim of needless suffering…”
- “Always do your best. Your best is going to change from moment to moment; it will be different when you are healthy as opposed to sick. Under any circumstance, simply do your best, and you will avoid self-judgment, self-abuse and regret…” ( The four agreements op Wikipedia ).
Ze maakte nogal gedurfde foto’s in of bij heilige plaatsen. Je kunt je afvragen waar dat nu goed voor is – ze hoopt er zelf het taboe op naaktheid mee te bestrijden ( en ze is wel comfortabel in haar vel ) – maar ze moet wel stalen zenuwen hebben, en haar fotograaf ook.
( voortgaand op januari 2019 ) Het verschil tussen mijmeren en mediteren is de aandacht. Bij mijmeren laat je je verhalenmachine zijn gaan gaan. Er gebeurt van alles in het hoofd. Als er drukte of boosheid of verdriet in het hoofd zit, gebeurt dat. Dan ontspan je niet, maar ga je malen. Misschien werkt dat ook wel ontspannend op de lange termijn. Bij mediteren richt je de aandacht steeds weer op iets. Het maakt niet uit waarop. Het is een aandachtsoefening. Je bent bezig.
Douche buiten. Geniet van de zonsopkomst en de zang van vogels.
Sneeuwklokjes en heel veel crocussen en eind februari het eerste speenkruid, op een plekje in de luwte en in de zon.
Lees :
Helge van Steinunn Sigurðhardóttir. Ik kom er niet doorheen. Hoofdpersoon is … Helge, schapenboer(in) in IJsland. Korte zinnen, wat past bij haar. Maar het verhaal spreekt me niet aan. Op de achterflap is sprake van dat Helge een modellenbestaan opgeeft om boer te zijn, maar dat modellenbestaan is nooit echt van de grond gekomen. Eigenlijk gaat het over een schapenboer op IJsland.
Zoutpad van Raynor Winn.
Wij in het wild van Andrea Hejlskov, over een Deens gezin dat in een hut in Zweden gaat wonen. Het verhaal is me te gemakkelijk. De schrijfster wijst de huidige maatschappij af, of heeft er kritiek op, maar blijft er wel met één voet in staan. Ach, waarom ook niet. Ik zou het meer doen van ‘dit is mijn keuze, wat jullie doen moet je zelf weten’. Ze gebruiken bijvoorbeeld allemaal gereedschappen. Die zijn van metaal. Om metaal te maken heb je hoogovens nodig en brandstof en erts. Er moeten mensen werken in de hoogovens en mensen moeten de brandstof winnen en het erts. Dat moet georganiseerd gebeuren. Ik vind het wel belangrijk dat die mensen ook een prettig leven kunnen hebben, ook als dat niet in het bos is.
En My first year in the Siera van John Muir is aangekomen.