Zen is een weg naar de werkelijkheid achter de werkelijkheid die gewoon de werkelijkheid is. Zen ontbloot de ervaring, de ervaring buiten woorden om. Maar gek genoeg heeft zen heel veel woorden nodig om je gereed te maken voor die ervaring.
Toen ik nog fanatiek mediteerde verbaasde ik me er al over. Elke les hield de leraar een preek van een kwartier tot een half uur. Er waren vragen, er was gesprek. Thuis had ik een boekenplank vol zenboeken. 80 cm., niet eens veel.
Woorden sturen verlangens. Woorden verleiden. Woorden vervormen. Woorden dwingen. Ik heb de indruk dat zen uiteindelijk toch een cognitieve bezigheid is, dat de naakte ervaring alleen bereikbaar is na langdurige cognitieve inspanning. Mensen leren verlicht te gedragen.
Geef een reactie