Heerlijk zonnig. Ik kon slapen in mijn bivakzak. De tweede nacht probeerde ik een heel lage tarptent. Dat was geen succes. Ik kon me er niet in wurmen en toen ik eruit wilde zakte hij in elkaar.
En natuurlijk zwemmen ! Wel koud.
Categorie: Buiten
Over alles wat buiten gebeurt
-
Zwemmen
En de brem bloeit al !
-
Nieuwjaarsduik 2025
Het regende en het waaide en het was koud maar een goed begin
-
Zwemmen. Koud al.
Zwemmen, maar weer eens. Vanaf begin september elke zondag in deze plas en elke woensdag in de vijver in onze wijk en vorige zondag in zee bij Vlieland ( fijne golven ). Die vijver is al flink koud, hij is ondiep, maar deze plas is nog prima te doen. Ik ben naar de overkant gezwommen, als je goed kijk zie je mij als stipje. De zon scheen prachtig op de bomen. Geweldige ochtend
-
Doodsbang in Todtnau
18 augustus, hangbrug over de Todtnauer Wasserfall. 450 m lang, 120 m boven aarde en schommelend. Doodeng, als je beide handen vol hebt en je niet echt vast kunt houden
-
Kamperen op nat Vlieland
Dit is het fietspad tussen Lange Paal en het strand. Op het diepst kwam het tot boven mijn knieën. Een man mopperde op Staatsbosbeheer, omdat hij er niet langs kon, omdat Staatsbosbeheer alleen maar aan de vogels dacht. Maar over 30 jaar is dit drinkwater voor ons !
-
Zwemmen
De zon scheen uitbundig en was al weer warm. Het water is in februari op z’n koudst. Toch kon ik er lang in blijven. Het was heerlijk. Tot mijn verbazing dreven er al slierten cyanobacteriën in het water.
-
Kano Mecklenburgische Seenplatte
Perfecte vakantie
-
Bergpad op blote voeten
Dat kan dus. De Vogezen is een gebergte met lage, ronde bergen, net lager dan 1.500 meter. Soms zijn er steile hellingen. Op de steile helling bij de Martinswand bij de Hohneck ligt een pad. Ik had het tien, vijftien jaar geleden al eens van boven gezien en gerild bij de steile afgrond. Er lag nog een sneeuwveld, het was begin mei, dat de zon nog onvoldoende had kunnen verwarmen. Tot mijn verbazing liepen er toen mensen. Toen is het idee geboren om dat pad ook eens te lopen.
Vandaag was het zo ver. Eerst bij Les Trois Fours een aanloop door bergweides. Ik kwam een groep jonge vrouwen tegen, die meerstemmig zongen. Eén van hen liep op blote voeten over het grindpad. Uitstekend idee. Zou je zo’n bergwandeling op blote voeten kunnen doen ?
Na de weides een paar honderd meter naar beneden, over een haarspeldpad door bos. Heerlijk in de schaduw. Dan het bos uit, langs een ferme auberge, een bos met een vijver en dan een paar honderd meter omhoog. Zwaar. Een uur lang lunges zonder wandelconditie, maar gedwongen uitrusten heeft ook wel wat.
De voeten, de voetzolen vooral, hielden het goed. Geen bloed, geen blauwe plekken, geen kloven, geen slijtage. Toen ik net boven was, veilig op het pad naar de Hohneck, liep de groep jonge vrouwen langs, dit maal druk pratend.
