Jan Roel Smedes

Categorie: Buiten

Over alles wat buiten gebeurt

  • Het raadsel van de Wadden, door Erskine Childers (DVD)

    Het moet eind jaren tachtig zijn geweest dat ik de serie op tv. zag. Jaren later ontdekte ik dat die gebaseerd was op het boek The riddle in the sands en dat dit boek ( één van ) de eerste spionageromans was – in feite gewoon een jongensboek voor oudere jongens, al moet de schrijver Erskine Childers met het boek hebben willen waarschuwen voor oorlogsdreiging van Duitse zijde.

    Elke wadvaarder vindt dit boek zonder twijfel mooi, al blijft dat mogelijk beperkt tot mannen ( jongens …), mìjn vrouw vond het een matig boek. De serie vind ik ook prachtig, maar je moet enige welwillendheid weten op te brengen voor mistscenes waarin je duidelijk de schaduw van de spelers ziet en in de verte een vuurtoren … om nog maar te zwijgen van het eind, dat nog even verder gaat waar het boek al opgehouden is en dat je al naar gelang aard en inborst in woede doet ontsteken of van de bank laat rollen van het lachen.

    Das Rätsel der Sandbank, uitgegeven door ARD video, te bestellen bij Van Stockum.

  • Wadlopen bij nacht

    Het is nacht en goed donker. Over lege wegen rijd ik naar de haven van Lauwersoog. Oranje lichtjes, frisse wind. De boot ligt klaar. Mensen druppelen binnen. Er is koffie. Als die op is duurt het nog tijden voor de boot gaat varen. Intussen verveel ik me, bij gebrek aan gezelschap, al zit de boot vol mensen met veel praats.

    Meteen als we de havenlichten achter ons laten verlies ik mijn orientatie. Ik zie wel vuurtorens en knipperende lichtjes, maar heb geen idee waar ze bij horen.

    We verlaten de boot aan de boeg via een ladder, zo het water in. Koud. In de verte weerlicht het. We krijgen een regenbui over ons heen. Het geluid van al die druppen op het natte zand. Het is nog kouder. We lopen Simonszand rond en langzaam wordt het licht en beginnen de vogels geluid te maken. Alle kleuren van de regenboog schieten over de wereld tot de zon de hemel strak blauw kleurt. Jammer dat er zo veel mensen zijn, die vooral lijken te willen praten. Daarvoor hoeven ze niet ‘s ochtends vroeg op het wad te zijn.

    Reddingshuis op Engelsmanplaat in de nacht
    Nachtelijke regenbui boven Engeslmanplaat
    Opklaring boven Engelsmanplaat in de ochtend
    Zonsopkomst achter wolken, Engelsmanplaat
    Het reddinghuisje van Engelsmanplaat in de ochtendzon
    Wolken boven Engelsmanplaat

  • Cross-country trail

    Als je gekleed bent op natte kleren en je bent een beetje gewend aan kou dan kan je trektochten maken waar je maar wilt. In mijn stad is een grote survivalvereniging, gelieerd aan de plaatselijke atletiekvereniging. Eén keer per jaar organiseren ze een survivalrun en zo zag ik op een dag in oktober mensen door een duiker onder een vierbaansweg doorgaan. Dat wilde ik ook wel eens probleren. In april dit jaar deed ik dat. Nou is april niet zo’n gunstige maand als oktober. Het water is dan een stuk kouder. Ik was opgelucht dat ik niet als lijk onder de weg was blijven steken, maar ook opgetogen door de ervaring. Later bedacht ik tochten kriskras door een waterig natuurgebied heen, van oriëntatiepunt naar oriëntatiepunt, dwars door sloten, kanalen en meertjes heen. Weer eens wat anders dan de korte stukjes hardlopen die ik nog kon. Eigenlijk vind ik dit echter dan een survivalrun, met zijn rare hindernissen als autobanden waar je doorheen moet en palen of spijkerbroeken waar je aan moet hangen. Dat is niet nuttig om je ter verplaatsen, zoals een touw over een vaart of een boomstam over een brede sloot.

    Ik herinner me dat ik dit in mijn geboortestad ook gedaan heb, toen daar een recreatiegebied werd aangelegd en ik daar van de ene kant naar de andere kant in een zo recht mogelijk lijn doorheen liep.

  • Brochure marinierskeuring

    Het Korps Mariniers van de Koninklijke Marine heeft voor mensen die zich willen voorbereiden op de keuring een brochure gemaakt, die kan dienen als trainingsbasis voor duurtraining en krachttraining. Er staan ook wat rompoefeningen in. Zoek op Diensten Centrum Medische Keuringen, brochure, Fit op de keuring.

  • Wadlopen

    Vertrokken in het donker van de pier van Holwerd, een beetje wiebelig, zo in het donker in de glibberige modder. Er liepen wel heeel veel mensen, zeg vijfhonderd – voor een wandeling in een natuurgebied.

    De zonsopgang was een feest van kleuren, blauw, groen, roze, oranje, rood, en toen duurde het nog een hele tijd tot de zon zelf boven de horizon kwam.

    Een aantal keer flink diep door het water gewaad ( 1,40 m ofzo ), altijd leuk en het spoelt de modder er weer af, en uiteindelijk koud en moe Ameland bereikt. Daar moesten we nog het eiland dwars over om uiteindelijk zo de Noordzee in te lopen. Het was nog lekker water ook. Ik heb nog heerlijk gezwommen.

    Toen was het iets van tien uur ’s ochtends. Heel lang tijd om naar Nes te lopen. Het bleef de hele dag zonnig en net warm genoeg. Nog een tijd in een duinpan gelegen, koffie gedronken, soep gegeten … een mooie dag.

    Wadlopers in de ochtendzon
    Drooggevallen mosselbanken in de Waddenzee

  • Kajaktocht Waddeneilanden

    Dag 1 : Den Oever-Oudeschild-De Cocksdorp. Door de sluis, meteen een erg lange tocht voor iemand die nauwelijks getraind is. Overtijen in Oudeschild, in een lekker zonnetje, met vis. Aan het begin van de avond door naar De Cocksdorp, in de zonsondergang een hele omweg om het reservaat ten noordoosten van Texel heen. Slapen in een strandhuisje.

    Dag 2 : Texel-Vlieland. Een kort eindje varen naar Vlieland. Pijn in mijn rechterpols. Rusten onder de aanvliegende vliegtuigen. Het woord kanotrektocht krijgt een nieuwe betekenis als we een heel eind moeten lopen over het wantij. Rustig de waddenkust van Vlieland langs, even over de Noordzee naar de opgang naar Stortemelk.

    Dag 3 : Vlieland-Terschelling. Weer een korte tocht. De pijn in mijn pols is erger. Wel een lange kanodraagtocht van de haven naar camping De Dellewal, nu nog zonder bierkrattentorens. Koop ruim sporttape om de pols in te tapen.

    Dag 4 : Terschelling-Ameland. Een rustige tocht. Het is heiig en windstil, alleen het plassen van de peddel, plas, drupdrupdrup, plas, drupdrupdrup. De sfeer maakt indruk. De tape werkt goed. De geul voor Ameland oversteken is een belevenis. We varen twintig, dertig graden naar het oosten om goed uit te komen bij de surfclub. Eten koken is een mislukking. Ik heb linzen mee, maar ze zijn niet geweekt en dus niet gaar te krijgen. We mogen niet slapen in het surfgebouw, dus slapen we buiten.

    Dag 5 : Ameland-Engelsmanplaat. … alleen is mijn slaapzak volledig van katoen, met dons, dus niet geschikt voor nachtvochtigheid en dauw. Ik slaap slecht en ben verkleumd als ik opsta. Na twee kilometer varen gaat het niet meer. Jos en Janny slepen mij tot bijna eind Ameland. Dan zijn zíj bijna aan het eind van hun latijn. Ik ben dan weer aardig opgeknapt en kan zonder probleem zelf de route onderlangs Engelsmanplaat naar de oostoever varen.

    Dag 6 : Engelsmanplaat-Simonszand. Vooral het laatste deel is prachtig : zo leeg. We rusten op het eind van Schier. Lekker tijd om te zwemmen. De laatste nacht op het wad. De kust van Groningen is me te dichtbij.

    Dag 7 : Simonszand-Noordpolderzijl, het modderslootje naar de halen. Roggebrood met haring en jenever als afsluiting.

    Dag 8 : Slapen, erg lang slapen.