Categorie: Levensbeschouwing

  • Ik ben nudist

    Iedereen boven een zekere, behoorlijk lage, leeftijd, zeg tien jaar, weet hoe een gemiddeld mensenlichaam eruit ziet, elk van de twee soorten, dat mèt een piemel, met kleine borsten, smallere heupen en een dikkere nek, en dat zònder piemel maar met grotere borsten, bredere heupen en een dunnere nek. En nog wat kleine verschillen. De eerste soort heet ‘man’ en de tweede ‘vrouw’. In individuele gevallen heeft de ene soort een kenmerk van de andere. Zo kunnen mannelijke borsten zwaarder zijn dan vrouwelijke. Maar allesbepalend is de aanwezigheid van een piemel en de afwezigheid daarvan. Dat bepaalt het geslacht van de persoon. Het zal je verbazen hoeveel andere geslachtskenmerken er zijn die het verschil man-vrouw zo vertroebelen kunnen, dat het soms  ingewikkeld is om het geslacht te bepalen. In de sport loopt de wereld daar in zeldzame gevallen tegenaan. Soms ook bij babies, waarvan het geslacht slecht te bepalen is. Maar dat is een ander onderwerp.

    Omdat iedereen van boven de tien het onderscheid tussen de beide vormen kent, is het des te verbazender dat de maatschappelijke norm zo krampachtig met naakt omgaat. Naakt alleen acceptabel in de kunst en om iets te verkopen.

    Als het warm is en je wilt zwemmen omdat dit dan lekker is, heb je altijd een perfect zwempak altijd aan : je huid. Mag niet. Een speciaal kledingstuk moet de piemel of de vagina bedekken en bij vrouwen de borsten. Zelfs als de borsten er vanwege borstkanker niet meer zijn bepaalt de afwezigheid van een piemel dat de borststreek zonder borsten bedekt moet zijn. Mannen met forse borsten ( en meestal een dikke buik ) mogen deze dank zij de aanwezigheid van een piemel toch onbedekt laten.

    Boven de achttien graden is de huid een prima kledingstuk. En als iedereen toch weet hoe een lichaam eruit ziet, hoofd, armen, benen, romp, voeten, billen, en het is warm genoeg, heeft kleding geen enkel nut. Ik ben dus nudist. Geen naturist. Ik hoef niet per-sé vegetariër te zijn om naakt te kunnen zijn, of linksig, of natuurfreak of op een handdoek zitten in een naaktreservaat. Ik ben naakt als ik daar zin in heb. Ik houd wel rekening met de gevoeligheid van anderen, maar als het een beetje kan, hup, kleren uit en lekker het water in, in de zon of in de schaduw. Voelt een stuk beter. En als je onderzoek moet geloven denken miljoenen Nederlanders er net zo over.

  • Shri Nisargadatta, Ik ben – Zijn

    Het boek bezit ik al jaren en ik ben er al eens in begonnen. Nu ben ik opnieuw begonnen te lezen in Ik ben – Zijn, een verslag van leergesprekken met Shri Nisargadatta Maharaj, een Indiase wijsgeer met een sigarettenwinkel met daarboven een leerruimte. Ik heb me voorgenomen lectio divina toe te passen, het langzame lezen dat monniken in kloosters doen.  Tenminste, de manier die ik ervoor houd. In een paar weken tijd ben ik gekomen tot en met hoofdstuk drie, bladzijde 18 tot en met 31. Het gaat dus prima. Ik ben een paar keer overnieuw begonnen. Ik lees één of twee bladzijden per keer. Het is grappig, dat de woorden nog steeds weer nieuw zijn. Ik ga er zo mee door tot ik er flauw van ben of tot de woorden me niets meer zeggen.

    Ik stel me voor, dat de Griekse filosofen ook op deze manier lesgaven en dat ze over ongeveer hetzelfde lesgaven. Socrates voerde leergesprekken, die niet zijn opgetekend, Epictetos idem. Socrates heeft geen geschreven filosofie nagelaten.

    Nisargadatta spreekt in die eerste drie hoofdstukken over hoe je het ‘ik’ in de wereld kunt zien, wat waarnemen is, wat het lichaam is, wat het ‘nu’ is en het verleden en de toekomst. Goed om mee bezig te zijn.

  • Naakt zijn

    Oftewel : “If people were meant to be nude, they would have been born this way.” ( Oscar Wilde )

    Vrouw met en zonder kleding

  • Nederlandstalige boeken over taoïsme

    Uitgeverij Augustus

    Prachtige gebonden boeken van deskundige vertalers Kristofer Schipper en Jan De Meijer.

    • Zhuang Zi. De volledige geschriften. Het grote klassieke boek van het taoïsme. Vertaald en toegelicht door Kristofer Schipper. 2007. Uitgeverij Augustus.
    • De geschriften van Liezi. De taoïstische kunst van het relativeren. Vertaald en toegelicht door Jan De Meyer. 2008. Uitgeverij Augustus.
    • Lao Zi. Het boek van de Tao en de innerlijke kracht. Een nieuwe vertaling en toelichting door Kristofer Schipper. 2010. Uitgeverij Augustus.
    • Wunengzi. Nietskunner. Het taoïsme en de bevrijding van de geest. Vertaald en toegelicht door Jan De Meijer. 2011. Uitgeverij Augustus.

    Kristofer Schipper

    • Tao. De levende religie van China. Kristofer Schipper. Meulenhof, 1988

    Patricia de Martelaere

    Patricia de Martelaere is een veel te vroeg gestorven Belgische filosoof. Haar boeken gaan over de filosofische kant van het taoïsme ( het bovengenoemde van Kristofer Schipper gaat over het religieuze aspect ).

    • Wie is er bang voor de dood ? Titus Brandsmalezing 2001. 2001. Uitgeverij Valkhof Pers.
    • Taoïsme. De weg om niet te volgen. 2006. AMBO.

    Benjamin Hoff

    Het taoïsme uitgelegd aan de hand van Poeh. Het boek over Knorretje vind ik zo’n boek dat een schrijver moet schrijven als hij een goed verkopend boek heeft geschreven, maar door z’n inspiratie heen is.

    • Tao van Poeh. Benjamin Hoff. 1985. Uitgeverij Sirius en Siderius.
    • Teh van Knorretje. Benjamin Hoff. 1992. Uitgeverij Sirius en Siderius.

    Eva Wong

    Het boek schijnt goed aangeschreven te staan.

    • Taoïsme. Geschiedenis, filosofie en beoefening van een Chinese spirituele traditie. Eva Wong. 1997. Uitgeverij Ankh Hermes.
  • Zomaar zitten

    Een handleiding mediteren

    Mediteren is kinderlijk eenvoudig. Je gaat zitten, alleen maar zitten. Of alleen maar eten, of alleen maar wieden.

    Zit met je kont op een kleine verhoging, je benen dwars voor je, in kleermakerszit ( ik zit nooit in een halve of hele Lotus, in een halve verkramp ik al onmiddellijk en het is volgens mij nergens voor nodig ), vanuit je core-spieren rechtop, kruin aan een touw opgehangen.

    De zenmanier is om je handen in een kommetje ter hoogte van je navel te hebben, maar ik doe geen zenmeditatie, ik leg mijn handen op mijn dijbenen.

    Zit met heel je aandacht. Volg je ademhaling, inademing, uitademing, inademing, uitademing.

    Je zult gedachten hebben die je afleiden van je ademhaling. Breng je aandacht vriendelijk weer terug. Je houding zal vervallen. Richt je rustig weer in de goede positie. Ik vind meditatie ook lichamelijke oefening. Je merkt dat je lijf een zak vloeistof is met wat stijve onderdelen en constant bezig is met je houding.

    Het kan nog helpen om jezelf de buikademhaling te leren. Eigenlijk moet je die gewoon kunnen. Leg één hand onder je navel en de andere op je hart. Dat zit onder je borstbeen, waar een kuiltje tussen je borsten zit. Een inademing moet in je buik en je bekken zakken, zodat je hand daar beweegt. Je hand op je hart mag niet of nauwelijks bewegen. Je ademt in door je neus en zachtjes uit door je mond, die een heel klein beetje, ontspannen openstaat. Het puntje van je tong ligt dan heel licht tegen de boventanden aan.

    Zo is het wel weer een heel gedoe, maar het leert vanzelf. Sommigen zeggen dat het zitten niet de verlichting brengt maar de verlichting is.

  • God, een kwal in het heelal

    Uit : Lars Gustafsson, De dood van een imker, geciteerd in : Jan Oegema, De godheid heeft geen gezicht, Trouw, 6 januari 2007

    Kwal

    „Ongeveer zoals een spinnetje kan slapen in een hoek van het web dat hij heeft gemaakt, zo sliep God twintig miljoen jaar in een afgelegen hoek van het universum.

    Het was een gebied dat zeer arm aan sterrenstelsels was. Niets stoorde haar. Ze zweefde als een reusachtige schermkwal, dertien parsec in doorsnede en prachtig om te zien met haar voortdurend verschietende roze, groene en diepblauwe kleuren die onder de doorzichtige buitenkant de hele tijd van toon veranderden. [Een parsec bedraagt 3,26 lichtjaar.]

    Heel de bodemloze ruimte verleende zij, lichtjaren in alle richtingen, een soort frisheid. Zonder dat daar iets was, had een reiziger haar nabijheid toch kunnen ervaren, zoals je voelt dat je vanuit het binnenland de kust nadert, of zoals je onbekommerd en zorgeloos door een frisse lenteregen loopt en het water over je gezicht laat stromen. Ze verschafte de lege ruimte een bijzonder gevoel van frisheid, van nieuw groen, ja van verliefdheid.

    Voor dit wonderbaarlijk en unieke schepsel, ouder dan het universum en eigenlijk vreemd aan ruimte en tijd en dus zowel ouder als jonger dan al het geschapene, zowel groter dan de ruimte in zijn geheel als kleiner dan het kleinste elementaire deeltje, was een slaap van twintig miljoen jaar minder dan slaap. Het was een ogenblik van afwezigheid, ongeveer zoals wanneer een chauffeur een moment zijn blik van de weg laat glijden om iets te overdenken.”

    Een mooi beeld van God. Als je wel eens kwal hebt zien zwemmen in een zee-aquarium weet je hoe mooi en gracieus deze schepsels zijn. Ze bestaan bijna alleen uit water, maar ze leven : levend water …, ook erg Bijbels …

    Voor de letterlijk lezende christenen onder ons : nee, ik geloof niet dat God een kwal ís, nee, de schrijver gelooft ook niet dat God een kwal is. Je leest een gelijkenis.

  • Natasha Brooks, Blue hue

    “I come up here to experience the water and all that goes with it. I like to feel the elements on my skin, be connected to the seasonal changes.”

    “The sensation of that cold on every part of your body eclipses all thoughts. You leave everything behind and it offers you the space to truly appreciate the moment.”

    “Some people find it strange that I like to swim naked, but to me it makes no sense tot put anything between my skin and that water.”

  • Mediteren onder een koude douche

    Een experiment. Ik heb verhalen gelezen over zenbeoefenaren, die onder een waterval mediteerden. Meestal hielden ze er kwetsuren aan over. Ik zat buiten, op een warme dag met weinig wind, op een beschutte plek. Het water was wel koud, maar bij lange na niet de hoeveelheid van het bergstroompje dat ik me voorstel van een Japanse beoefenaar. Zeven minuten had ik me voorgenomen, niet erg lang dus. Het was prima te doen. Alleen het plekje op mijn kruin waar geen haar zit, werd wat koud.

    2015-07-11 Mediteren B