Vroeg op de zondagochtend. Vogels kwetterden door de stilte heen, ver weg in het kanaal een containerschip. Het water minder koud al dan een maand geleden.
De container met roest en grafitti bij mijn zwemplek was weg. Nu was er een sloot van twee meter breed, die droog stond. Het ‘strand’ was ontdaan van opgeschoten bosschages, ik zwom nu echt naakt.
De eerste tientallen seconden was het te koud om met mijn hoofd onder water, maar het wende. Ik zwom bijna tegen een dode voorn aan, een grote. Toen het water minder koud ging voelen maakte ik ook mijn hoofd nat. Ik ging eruit, droogde mij af terwijl ik om mij heen keek en had zin in het water. De tweede keer was prettig. Een groepje hardlopers kwam dichter bij. We troffen elkaar ongeveer bij mijn auto. We groetten vrolijk.