Er zijn tientallen redenen om iets als rewilding te bedenken. De bloemenmengsels die Rijkswaterstaat tegenwoordig in de bermen langs de snelwegen zaait en die uitbundig bloeien, de overgeschoten stukjes grond bij afritten die natuurgebiedjes worden, zolang de beheerders er afblijven, de irritante huisbezitters die de berm langs hun huis maaien, dat je met een enkel gemaaid pad door een weide, gras of bloemen, een tuin kunt maken. En natuurlijk omdat planten goed zijn tegen het klimaatprobleem.
Ik was dus opgetogen toen eindelijk ook ik rewilding.org ontdekte. Maar meteen weer teleurgesteld toen bleek dat die beweging alleen over dieren ging en dan vooral over grote roofdieren. De wolf die terug moet en de beer. Ik vind het best, die wilde beesten, maar bomen, stuiken, gras en bloemen spreken mij meer aan. Ze zijn belangrijker voor het klimaat. Ze zijn veel makkelijker te realiseren ; je hebt alleen een stukje grond nodig waar je niets mee doet. Vanaf een vierkante meter kan iedereen de buurt verwilderen. Denk je eens in wat het oplevert als alle gemeenten en andere grondbeheerders hun handen en machines thuishouden. Leuk voor de kinderen, mochten die nog van het web los te rukken zijn en naar buiten willen. En wild groen is een voorwaarde voor de vestiging van wilde dieren.
Dus : gewoon luiheid, blijheid, de handen thuis, naar een wilde buurt. De natuur zorgt wel voor zichzelf. Dat is het hele idee achter het begrip ‘natuur’.