Op een dag kon ik niet meer einden hardlopen ( link ), rechts te slappe enkel- en kniebanden. Te oud, daar zal het uiteindelijk wel op neerkomen. Maar buiten moeilijk doen in wind, regen en vooral het ochtendzonnetje, da’s toch wel lekker. Voor veel geld in een fitnesscentrum binnen te gaan zitten is niet leuk en duur. Je bent zo driehonderd euro per jaar kwijt, terwijl het ook gratis kan en lekker en gezond buiten. Ik moet altijd lachen als ik achter de akwariumruiten van het nieuwe fitnesscentrum – in feite zijn er hier twee tegelijk gebouwd, naast elkaar – de mannen en de vrouwen in hun blitse pakje zie droogfietsen. En daarna aan de bar gauw de calorieën dubbel aanvullen met engergiedrankjes.
Alles wat je nodig hebt is buiten ; wat je buiten aantreft kan je gebruiken. Zoek eens op ‘freerunning’ of het synoniem daarvan ‘parcour’ of op ‘urban climbing’, dan weet je wat ik bedoel. Al doe ik het wat rustiger aan. Bij ‘survivalrun’ of ‘obstacle course’ kunnen ze er ook wat van. En dan hebben we nog ‘crossfit’, maar die zitten ook veel binnen ( en ze vermengen fitness met liefde voor het leger en soldaten, een beetje typisch, maar geen ernstige hindernis voor de fitness ).