Hardlopen op blote voeten wordt meer en meer gemeengoed, als idee. Je ziet nog maar weinig blootvoetige lopers. Maar het merk inov-8 heeft een schoenenlijn met afbouwende hakhoogtes, sinds jaar en dag heb je Vibram met zijn vingerschoenen.
Nadat ik, het moet in 2005 zijn geweest, al even geleden, op internet een website had ontdekt van iemand die op blote voeten liep, ben ik dat ook gaan uitproberen. In het dorp waar ik toen woonde liep ik korte stukjes rond het voetbalveld gaan lopen. Het voelde lekker, maar ik merkte meteen de belasting in spieren die ik blijkbaar anders niet gebruikte. Daarna verhuisden we naar de stad deed ik het nog maar sporadisch.
Lopen op blote voeten veranderde mijn looptechniek. Het maakte mij überhaupt bewust van techniek. Het dwingt je op je voorvoeten te landen, je zakt zover door dat je hakken net de grond raken, of niet, het wordt makkelijker om kaatsend te lopen, de beweging voelt soepeler en ik vond het heerlijk. Aan mijn looptechniek met schoenen aan veranderde niets, voorzover ik weet.
Dat je anders gaat lopen betekent ook dat je je lichaam anders belast. Je voeten vangen meer op, maar vooral mijn onderbenen en mijn knieën moesten wennen. Korte stukjes lopen veroorzaakten al spierpijn en overbelasting, zeker met mijn instabielige benen en bekken. Het was dus zaak om heel bewust kalmaan te doen en / of tegelijk krachttraining voor lopers te doen.
Het duurde een tijd voor mijn voetzolen tegen verharde oppervlakten konden. Vooral asfalt voor auto’s zorgde voor bloedende tenen. Je voeten krijgen niet de milimeters dikke eeltplakken die ik verwachtte. De zool wordt taai leerachtig, maar blijft soepel.