Er stond een groot artikel over in Trouw. Ik had ze al eerder langs zien komen. Ze organiseren goruckchallenges voor christenmannen ( alleen het woord ),buiten afzien tot je uitgeput bent, dan praten over het geloof. De christenmannen winnen hun mannelijkheid terug, door verwerkingsvormen waarin mannen durven verliezen en hun kwetsbaarheid durven tonen. Nou, da’s pas echt mannelijk. Dat hebben we buiten het gggristendom toch al weer tijden achter ons gelaten ? Enneh, waar is God trouwens in die verwerkingsvormen ?
Ga gewoon sporten als je zin hebt, organiseer een sportgroep bij je kerk of praat over je geloof in je sportclub ( wanneer het zo te pas komt, zonder mensen te bestoken met hallelujereclame of onwrikbare standpunten, zeg maar op een kwetsbare manier ).
Het enige nut van dit soort uitputtingstrajecten is dat je merkt dat je dieper kunt gaan dan je voor mogelijk had gehouden. Met God heeft dat niet specifiek te maken, God heeft met alles te maken.