Categorie: Al het andere
Levensbeschouwing, maatschappij, boeken, films, meningkjes
-
Muziek voor Tom and Jerry
Tom and Jerry, de tekenfilms over de kat die achter de muis aanzat en altijd het onderspit delfde. De tekenfilms waren zonder tekst en ik kan me geen muziek herinneren. Hij moet er wel geweest zijn, een stomme Tom and Jerry zou niet te pruimen zijn geweest, en hij voegt zich blijkbaar precies naar de actie.
Toevallig kwam ik een video tegen van de uitvoering van de Music for Tom and Jerry door het orkest van John Wilson, een dirigent die zich gespecialseerd heeft in de filmmuziek van voor en na de oorlog. De muziek is zo afwisselend, zoveel sferen, zoveel lijnen. In mijn hoofd zag ik de actie, Tom die achter Jerry aanzit, Jerry op zijn tenen lopend, Tom kruipend, Tom die in een val van Jerry loopt, één van beide die staat te trillen van angst, dizzy wordt geslagen, spullen die door de lucht vliegen. De slagwerksectie produceert een enorme hoeveelheid geluiden, toeters, aambeelden, borden in een afvalemmer, een pistoolschot, schreeuwen, blaffen. Ik zag één man bezig met een waterbak. En ook het orkest maakt een grote hoeveelheid klankkleuren in de zeven, acht minuten dat het stuk duurt. Het is een ingewikkeld stuk, zonder structuur, maar het orkest speelt strak en zeker de slagwerksectie weet precies op het juiste moment een geluid te plaatsen. De muziek is gecomponeerd door Scott Bradley.
-
Lees dit als je topfoto’s wilt maken
Lees dit als je topfoto’s wilt maken door Henry Carroll is een handleiding voor het fototoestel, elk fototoestel, en een kernachtige inleiding tot de fotografie. Makkelijk leesbaar en duidelijk.
Carroll behandelt de basisbegrippen sluitertijd, diafragma ( scherptediepte ) en gevoeligheid / belichtingscompsensatie en de functies P, S en A op het toestel die ermee samenhangen. Hij legt uit hoe het fotobeeld in elkaar zit : beeldlijnen, vlakken, kleuren, kadrering. Dan zijn er hoofdstukken over licht, hard en zacht en over lenzen en tot slot twintig bladzijden over kijken.
Mooi boek.
-
Out of nature
( MAIL AAN A. )
Maandag naar de Out of nature geweest. Na de film voelde ik me alsof ik klaar was om nu eens heel diep na te denken maar de kwamen geen gedachten. Mijn hoofd was leeg maar de film draaide nog na.
De titel intrigeert me. In het Noors heet hij ‘Ut mot naturen’. In het Zweeds is ‘mot’ tegen. Naturen is natuur met bepaald lidwoord, dus de natuur. In de titel zit dus ook iets van ’tegen de natuur’, dus de totale titel wordt dan ‘uit tegen de natuur’ en ’tegen de natuur’ kan je lezen als ‘de natuur van de man’ in kwestie. De Engelse titel is net iets anders.
Ik herkende veel. De gedachte van ik wil wel iets anders maar ik zit vast is de centrale gedachte van de film en de onontkoombaarheid van verplichtingen, zeker als je kinderen op te voeden hebt. Dat is een lange termijn verplichting die niet altijd leuk is, waar je dan wel even vanaf wilt maar nooit vanaf kunt. Mantelzorg is ook zo iets.
Voor mij was de uitvlucht naar de natuur heel herkenbaar. Lekker een paar dagen weg – bij min meestal korter. Buiten slapen buiten mediteren is een ultiem korte uitvlucht, zwemmen , sporten evenzo. Net als even aftrekken en denken over scheiding.
Zo jammer dat wij hier in Nederland niet de Noorse natuur hebben, zijn wildernis meteen naast de deur.
De film draaide wel in wat voor mij een typische manlijke gedachtewereld was. De rol van seksualiteit en de worsteling daarmee vond ik wel goed weergegeven. De voortplantingsdrang, het verzoeken van het voortbestaan van de diersoort mens, en de manier waarop die in sociaal-culturele vormen is gegoten, is zo’n taboe. Ik praat er nooit over in elk geval. Als dat voor meer mensen geldt is de enige communicatie tussen mensen over seks via media als deze film.
De slaapzakplasscene vond ik wel helemaal onvoorstelbaar, oké, gekoppeld aan een of andere nachtmerrie, maar zo onwaarschijnlijk, waar de rest van de film, de gedachten eigenlijk hyperrealistisch was, ook de verleidingsscène op het eind, nee, later, de vrijscène, dat het niet lukte, vond ik zo ver van me afstaan. Het irriteerde me mateloos. Dat hij zich daarna begroef vond ik wel en mooi symbool, mooi dramatisch, maar weer niet passen bij het realisme van de film.
-
Beatrice de Graaf over terrorisme
Elf lessen van Beatrice de Graaf, de hoogleraar die Nederland de weg wijst na Parijs, door Maurits Martijn, 23 november 2015 in De Correspondent
Het artikel in stellingen.
- Er is een Europees, binnenlands front en een front in het Midden-Oosten. Dat laatste begrijpen we minder goed.
- “Wat je niet kent, kan je niet bestrijden.”
- “Voor iedere generatie terroristen die je uitschakelt, krijg je een meedogenlozere terug.” Een militaire oplossing werkt niet.
- Terrorisme gaat niet alleen over aanslagen, maar ook over maatschappelijke ontwrichting, angst en contraterrorismebeleid.
- “Terrorismebestrijding draait om beeldvorming.” Het aantal aanslagen en doden vermindert door deradicalisering, preventie van recrutering en door zo gering mogelijke maatschappelijke mobilisering.
- Een alternatief verhaal moet (1) terugvechten met woorden en (2) bedacht zijn op de zeggingskracht van de eigen daden.
- “Ook daden zijn woorden.”
- Terrorisme komt en gaat in golven. We kennen tot nu toe vier golven :
- Anarchistisch terrorisme ( 1880 – 1918 ).
- Dekolonistatieterrorisme ( 1930 – 1960 ).
- Revolutionair terrorisme ( 1960 – 1990 ).
- Religieus terrorisme ( heden ).
- “In Nederland ligt het niet voor de hand om gewelddadig jihadist te worden. Er zijn genoeg mogelijkheden om je boodschap te verkondigen.
- Je leert terroristen nooit helemaal kennen.
- “De beste terreurbestrijder is een wijkagent.”
-
Christy Moore, Black is the colour
De stichting Alde Fryske Tsjerken ( oude Friese kerken ) jublileerde en de zanger Pyter Wilkens zong een programma feestliederen. Hij noemde Christy Moore als één van zijn inspirators. Dit vind ik zoo mooi : Black is the colour.
