Tag: Training

Hardlopen omhoog, dribbelen omlaag.

In een gesprek tijdens mijn behandeling raadde fysiotherapeut Herman Hessels mij het boek Elementaire trainingsleer van Tjaart Kloosterboer aan. Herman had het boek tijdens zijn opleiding moeten bestuderen.

Tjaart Kloosterboer is lange tijd schaatstrainer op nationaal niveau geweest ( en heel lang geleden één jaar lang mijn gymleraar ).

Het boek geeft een bundeling van kennis en ervaring van docenten trainingsleer aan het CIOS in Heerenveen ( Henk Gemser, Foppe de Haan en Henk Heising, ook niet onbekend ). Het is echt een basisboek. De inhoud :

• Het begrip training
• Trainingswetten
• Energieleverantie
• Uithoudingsvermogen : leer en methoden
• Snelheid : leer en methoden
• Kracht : leer en methoden
• Lenigheid : leer en methoden
• Coördinatie en techniek
• Planning en periodisering

Het boek is van 1996, dus al wat ouder. In die tijd heeft de ontwikkeling van de sport niet stilgestaan en zal de trainingsleer ook wel veranderd zijn, maar de hoofdlijn die dit boek beschrijft zal evengoed nog overeind staan.

Elementaire trainingsleer en methoden, Tjaart Kloosterboer, 1996, isbn 9789060765692.

Maandag
Rust vanwege de obstacle course van zaterdag

Dinsdag
Bootcamptraining bovenbenen en core

Donderdag
Bootcamptraining met veel  lopen en sprinten

Vrijdag
Nadruk op bovenlichaam en beenklemmen, om ooit nog eens in een lantaarnpaal te kunnen klimmen

Zaterdag
Rustige looptraining 4 km met rustige oefeningen en zwemmen ( koud )

Onze trainer Nienke had een programma met oefeningen in tweetallen. Door in tweetallen te werken werden de oefeningen instabiel. Daarbij spreek je spieren meer aan en spreek je ook meer spieren aan. Een leuke was één persoon op zijn rug, armen omhoog in een omgekeerde ligsteun, de tweede persoon in ligsteun daarboven en om de beurt opdrukken. De rugliggende persoon drukt de ander omhoog, de persoon in ligsteun druk gewoon op. Door de instabiliteit, die toeneemt met de vermoeidheid, is de oefening een stuk moeilijker en zwaarden dan als je hem alleen doet.

Om vijf uur was ik al wakker ! In slaap komen lukte niet meer, wat doe je dan ? Sporten. De zon scheen al en de stad was nog rustig. Van alles met touwen geoefend en goed mijn best gedaan om steeds even rust te nemen, maar desondanks waren mijn krachten heel snel op.

Ronduit teleurstellend waren mijn pogingen om te ‘regainen’, terug te komen op het touw in catcrawlpositie, nadat je erafgevallen bent. Of als je geen zin meer hebt in de apehang. De Royal Marines hebben een onnavolgbaar ingewikkelde manier, boven een bak water, maar op internet kwam ik deze video tegen ( ReActive Vision ). Ook het riviertje is vriendelijker. Het lijkt zo gemakkelijk maar ik kon het touw niet onder mijn oksel werken. Ik hoop dat ik de techniek niet goed had ; lastig dat ik mijn laptop niet bij me had. De krachten ebden weg met alleen maar hangen en zelfs dat ging op het eind niet meer. Zielig  zitten uithijgen onder het touw was mijn deel.

Gelukkig was er nog even tijd en gelegenheid om te zwemmen. Het water was een stuk warmer dan gisteren. De eerste minuut prikte de kou in mijn handpalmen en verstijfde mijn nek, maar, het is altijd een wonder, na een minuut merk je dat je lichaam went. Niet dat het water warm gaat voelen, maar ik plonsde genoeglijk rond en wilde er eigenlijk niet uit.

Meteen de volgende dag na de eerste training na ziekte weer een training is geen goed idee. Ik was niet vooruit te branden. Ik begon in te lopen en warming-up te doen en ik voelde meteen al dat het lijf leeg was. 200 m dribbelen was al een opgaaf waar ik tegenop zag. Of was dit vooral een geestelijke blokkade en had ik door moeten gaan ?

Ik heb met beperkt tot langdurig inlopen en warming-uppen. Het was mooi weer, de zon scheen, de bladeren waren mooi lichtgroen van het uitbotten en het fluitekruid bloeide. Al met al heb ik toch fijn getraind ben ik toch lekker buiten geweest.

In het recreatiegebied waar ik train staan zo veel objecten die je kunt gebruiken om oefeningen mee te doen : klimmen, handstand, doorheen lopen, tegenoplopen, enzovoort.

Voor het eerst in drie weken weer getraind, na ziekte, en dat ging matig. Ik was al vroeg wakker. Om kwart voor zeven zat ik op te warmen op de fiets op weg naar recreatiegebied De Kleine Wielen. Het was er heerlijk rustig. Pas vlak voor het einde zag ik de eerste bezoeker. Er stond een matige noordwester wind, die best koud aanvoelde.

Ik had me voorgenomen een kort rondje rustigaan te doen, eerst maar eens kijken of het lijf dat aankon. Een hoge hartslag, snelle ademhaling en moeite kracht te leveren betekende stoppen, beetje uithijgen, doorwandelen of dribbelen. Omdat ik toch geen lange stukken zou rennen deed ik het op blote voeten.

De twintig keer opdrukken lukten nog aan het begin,maar waren later te veel gevraagd. Gewoonlijk is het geen probleem en zo ging het met alles : optrekken, bankdrukken, tijgeren, handstand.  Of er is nog een spoortje virus aanwezig, of ik moet weer opbouwen. Of beide.

De nieuwe hindernis ‘evenwichtsbalk in het water’ uitgeprobeerd. De eerste stappen waren spannend, later werd het spannend omdat het niet spannend meer was en mijn aandacht afdwaalde. Nog een tijdje gezwommen. Het water is sinds maart merkbaar warmer geworden, ondanks dat april en mei naar verhouding koud waren. In maart was het water nog zo koud dat ik er meteen weer uit wilde zodra ik zwom, maar nu was het geen probleem een tweehonderd meter te zwemmen. Na een uur vond ik het weer genoeg. Fijn om weer begonnen te zijn.

FOTO VISHEK GROENE STER TOEVOEGEN