Vandaag al een afspraak met de fysio, over mijn blessure (http://www.overendoor.nl/geblesseerd/) maar alleen voor een intake. Volgende week de eerste behandeling. Ik mag doorlopen zolang het niet meer pijn doet dan 1 op een schaal van 5. Vijf is ondraaglijk.
Het zat er al aan te komen maar nu is het definitief : ik ben geblesseerd. Ik voelde het al aankomen de laatste bootcamptrainingen en ook bij de Wrotrun ging het lopen niet lekker. Afgelopen korte vakantie op Borkum rustig met de vrouw en dochter H vijf kilometer gelopen, deels door de duinen en over het strand. Dat deed een beetje pijn, op het strand en vooral op het asfalt. Maar ja, soms is een beetje pijn niet erg. Je moet dan wel luisteren naar je lichaam – maar je lichaam verstaan is weer iets heel anders.
De dag later kon ik alleen nog strompelen met een pijnlijke linkerhiel en stijve benen. Zo snel mogelijk naar de fysiotherapeut.
Maandag
Geen training
Dinsdag
Bootcamp. Meteen bij het begin ging mijn sportschoen stuk. Ik trok zo een veter door een gat. Veel stukken tempolopen, met tussendoor oefeningen. Tijdens het hardlopen, op 1/3 van de training, een paar heftige pijnscheuten in mijn linkerhiel. Verder geen last van gehad.
Woensdag
Krachttraining
Donderdag
Bootcamp met veel herhalingen. Ook deze keer pijn in de linkerhiel, een beetje zeurend.
Vrijdag
Rust
Zaterdag
Wrotrun in Kollumerzwaag. Prachtig weer, leuke sfeer en eigenlijk een heel makkelijk parcours (voor de recreanten dan).
Zondag
Geen training.
Mooi weer, lichte, kleine loop rond het dorp, hoewel ik een paar niet-recreatieve hindernissen niet kon, bijvoorbeeld een reekst klompen aan een plank waar je hangens langs moest. Te scherpe randen. Wel een lange apenhang gedaan. Veel water, heel vies water, maar dat is altijd leuk en, gezien de temperatuur, niet onprettig. Er deden een hoop kinderen aan mee, meestal met vaders ( nou niet meer jammeren, je bent toch flink, even doorzetten – ik betwijfel of dat de liefde voor de sport vergroot 🙂
Maandag
Survivalrun, wat bootcampoefeningen,
Dinsdag
Bootcamp
Woensdag
Geen training
Donderdag
Bootcamptraining. Daarna wezen zwemmen, omdat ik eind augustus meedoe met een obstacle course / triathlon in Den Helder. Het ging verbazend goed, voor het eerst, de techniek was er nog – voorzover ooit aanwezig . Maar vijfhonderd meter gezwommen, dat vond ik lang genoeg voor de eerste keer en volgend op een andere training. Bovendien deed mijn zwembril ongelofelijk zee.
Vrijdag
Geen training
Zaterdag
Survivalrun Kootstertille
Zondag
Heerlijk geslapen na de run van gisteren.
Vorig jaar een 9 km veldloop gelopen, nu voor het eerst in mijn leven 10 km. Mijn standaard standpunt is, dat ik zo’n afstand vreselijk saai vind en doodvermoeiend ; loop je een halfuur met jezelf te kibbelen dat het nu toch wel vervelend begint te worden en dat je elk moment kunt stoppen, maar dat toch maar niet moet doen, want afgesproken de afstand uit te lopen. Enfin, de drie voorafgaande weken op maandag 6 x een km gelopen en dat ging wel.
Nou, de laatste 4 km waren echt niet leuk, maar de eerst 6 wel. Ik vond het leuk om in zo’n sliert hardlopers te lopen. En op het eind kon ik nog versnellen. Mijn tijd was iets van 52-53 minuten. Ik had graag 50 minuten gelopen, maar ach, volgend jaar misschien.
Maandag
Survivalruntraining
Dinsdag
Krachttraining
Woensdag
Korte survivaltraining
Donderdag
’s Ochtens krachttraining
’s Avonds bootcamptraining. Veel sprinten en dat ging goed ( na de spierpijn van vorige week ).
Vrijdag
Beetje kracht
Zaterdag
Survivalrun
Zondag
Een uur gevolleybals mij dochter H. Weer eens een heel andere inspanning, veel korte en intensieve bewegingen. Ook erg vermoeiend.
Maandag
Survivalrun training, zo veel mogelijk armen. Geen of weinig hardlopen. Regain lukte weer, maar de tarzanswing lukte niet meer.
Dinsdag
Enorme pijn in de rechterkuit. Wat heb ik nu weer te veel gedaan ?
Zaterdag
Runnovation organiseerde een looptraining met veel bootcamp, ’s ochtends om half zeven. De zon kwam op, het was nog een beetje fris, de stad was nog leeg. Ook wat looptechniekoefeningen gedaan. Eén daarvan was lopen met je ogen dicht, dan ga je namelijk vanzelf meer voor op je voeten lopen. Een gevaarlijke oefening ook : één van ons liep tegen een boom 🙂
Maandag
Rustdag na de run van gisteren. Ondanks de run ben ik zwaarder geworden …
Dinsdag
’s Ochtends survivalrun evenwicht op een touw en kracht bovenlichaam.
’s Avonds bootcamp met de gebruikelijke oefeningen en dit keer loopscholing.
Woensdag
Maximaaltest van een paar oefeningen. Ik was nog stijf van de training van gisteren.
Donderdag
’s Ochtends survivalrun. Nog even het water in en wat gezwommen. Het water was koud, maar dragelijk.
’s Avonds bootcamp met veel lopen, naar een lang viaduct. Dat vervolgens vijf keer op sprinten en daarna weer teruglopen. Paar oefeningen. Het regende en waaide hard, maar het was leuk.
Vrijdag
Stijve hakken na sprint gisteren. De vrijdagavond en de rest van de week zijn allemaal bezet met activiteiten. Dus geen training en verplicht rust.
Rustdag na de run van gisteren. Ondanks de run ben ik zwaarder geworden ..
In een korte serie trainingen door Marcel Copini ( van Copini Buitensport ) en Nienke Schram is de Fitplan-bootcampgroep klaargestoomd voor de survivalrun in Kootstertille, natuurlijk de korte 7 km recreantenrun, je moet niet overdrijven. Op een aantal zaterdagen en zondagen hebben we de kneepjes uitgelegd gekregen en de spieren meer of minder getraind. Er zit komt nog een hoop techniek kijken bij de apenhang, het touwklimmen of de swing over ( omhoog klimmen aan bijvoorbeeld een touw en dan duikelen over het touw, de balk of de tak waar het touw aanhangt ).
De verwachtingen in de groep waren uiterst verschillend : sommigen waren in blijde verwachting maar anderen verwachtten een hel. Gelukkig was het fantastisch mooi weer, 15 graden, begin maart ( ! ), wat voor sommigen weer niet heldhaftig genoeg was. Vorig jaar lag er sneeuw. Dat was pas bikkelen …
De start vond plaats op het plaatselijke sportpark, waar wij werden verwelkomd door een muziekkorps. In al zijn kneuterigheid gaf dat een geweldige vriendelijke en ontspannen sfeer, anders dat de opgeklopte drukte van een mudrace met zijn pompende decibellen. In de kleedkamer werd mij vriendelijk gevraagd of ik het niet te warm zou krijgen met de drie lagen bovenkleding die ik aantrok. Aardig.
Het rondje om het voetbalveld meteen vanaf de startlijn was onverwacht zwaar, met de ring van vlechtmetaal. Die droeg wel veel makkelijker en prettiger dan de traditionele boomstam, maar woog evengoed meer kilo’s op het eind. De eerste uitdaging was het polsstokspringen. De sloot was niet eens zo breed, om de wachtrij te vermijden sprongen sommigen na een aanloop droog naar de overkant, maar met polsstok haalde ik het net en kon ik net voorkomen dat ik terugviel.
Verder konden wij ons vermaken met de gebruikelijke hindernissen, veel swingovers, wat apenhangen, alleen veel meer dan bij een obstacle course. Er was minder modder en minder water ; het parcours was berekend op kou. Er was weer wel boogschieten ( maar één keer, helaas, hij was wel raak ! ). Ronduit slopend waren de hindernisseries, waarvan wij twee moesten nemen. Vooral die bij de eindstreep was erg. Eerst een stukje apenhang, dan onder een net apenhangen, wat gek genoeg een stuk zwaarder is dan aan een touw, en aan het eind van het net om de balk heen waar het net aan vast zat. Vervolgens hangend aan dwars op de bewegingsrichting hangende balken naar de laatste hindernis, een bandenrij, die door de vermoeidheid moeilijker was dan gewoonlijk. Aan het eind wachtte dan nog een schuine balk, waar je gelukkig gewoon vanaf mocht glijden.
Ik was op, maar kon in het tevreden bezit nog van mijn polsbandje ( alle hindernissen gehaald ) een slinger aan de Bel van Minne (…?) te geven.
Alle vrijwilligers en organisatoren hartelijk dank.
Zoals ik eerder schreef ( het lukt me niet om de link in te voeren ) gebruik ik het boek Elementaire trainingsleer en trainingsmethoden van Tjaart Kloosterboer om te begrijpen wat training inhoudt, wat een doorlopend proces is. Hieronder zijn uiteenzetting over trainingswetten en trainingsprincipes. In de post van 3 februari 2014 kan je lezen wat training is.
Training is zwaar werk. Na zwaar werk herstelt het lichaam door rust, eten, warmte, strekken en massage. Niet alleen herstelt het lichaam naar de situatie voor de training, maar het herstelt extra : de supercompensatie. Het lichaam bereidt zich voor op nog een keer zwaar werk, maar dan zo, dat het dat beter aankan. Blijft nieuw zwaar werk uit, dan doet het lichaam de supercompensatie weer teniet. Is het herstel te kort, dan vindt geen supercompensatie plaats, maar kan het vermogen van het lichaam juist afnemen.
Het is dus zaak om training, herstel en training op die momenten toe te passen, dat zo veel mogelijk supercompensatie plaatsvindt en behouden blijft.
De supercompensatie maakt een training van gelijke zwaarte voor het lichaam steeds minder inspannend. Om steeds supercompensatie te blijven veroorzaken zal de zwaarte moeten toenemen.
De zwaarte van een training wordt uitgedrukt in
Gewoonlijk stijgt eerst de omvang en daarna de intensiteit.
Naarmate het lichaam beter getraind is neemt de omvang van de supercompensatie af. Dit heet de verminderde meeropbrengst van de supercompensatie.
Een goed getrainde sporter zal na een periode van rust, na het hervatten van de training, sneller op het oude niveau zijn dan een matig getrainde sporter. Het bereikte vermogen moet door continue belasting worden onderhouden.
Het kost moeite deze week weer op gang te komen. Ik heb gelezen over specificiteit van training en vastgesteld, dat ik maar wat aanrommel, zonder enig doel.
Maandag
Bootcampachtige training met zo veel mogelijke armbelasting. Stiekum illegaal op het survivalterrein geprobeerd om nu wel vanaf een touw over een balk te komen ( niet verder vertellen ). Dat lukte min of meer.
Dinsdag
Bootcamp. Trainer Nienke vond meteen na honderd meter een stapel boomstammen – de gemeente ruimt de oktoberstorm op. Die hebben we de hele training meegezeuld. Aan het eind waren mijn schouders beurs. Ze had een paar fijne squats die ik jammerlijk en ergerlijk niet eens kon en die zeer deden. Gelukkig kwamen we op het eind een container tegen waar we op konden klimmen. Wat is eigenlijk de toegevoegde waarde van die boomstammen voor de training ?
Woensdag
Wegens pijnlijke hielen maar even rust.
Donderdag
Bootcamp. Geen succes, zie afzonderlijke post.
Vrijdag
Nog meer hielpijn.
Zaterdag
Wegens een leven buiten de training geen training.
Zondag
Survivalruntraining. Pijn grotendeels weer weg.