Nog voor het begin van de training vanavond had ik al twijfels : Moet ik dit nu wel doen ? Sinds de vorige training, waarbij we ruim een uur met boomstammetjes liepen – de gemeente ruimt het hout van de storm van oktober op – en daar squats mee deden, voelde ik bij elke stap iets steken aan de buitenkant van mijn rechterhiel.

De vraag is dan altijd : is dit erg of niet ?

Het was niet erg maar het werd erger. Op het verste punt vanaf het begin kon ik nog net wat dribbelen met af en toe een hink ertussen. Toen moest ik nog terug. Nog onder de douche was de zaak volkomen stijf. Ik strompelde naar de auto ( ja, ik ga met de auto sporten,  beetje belachelijk, en had ik dat nu niet gedaan, dan had ik al voor de training geweten dat hardlopen te veel gevraagd was – een verlies / verlies – situatie ).

Hoe loopt dit af ?

Update 9 februari : vanmiddag survivalruntraining, rustig ingelopen, beetje pijnlijk nog, maar dragelijk. De afgelopen dagen heb ik af en toe zere spierlijnen in mijn kuiten opgezocht en daar flink hard mijn knokkels ingedrukt. Dat deed pijn ( soms maakte het heel licht misselijk ) maar het had meteen effect. Dat kan het placeboeffect zijn, maar dat werkt ook. Ook in de achterzijde van mijn dijbeen zaten stijve spieren en ook daarin porren hielp.

Op 28 januari deden we de piepjestest. Vroeger, op school, deden we de Coopertest. Daar had ik een hekel aan. Ik werd vreselijk moe en kwam niet verder dan gemiddeld. Als ik nog meer mijn best deed werd ik nog moeier en kwam ik evengoed niet verder dan gemiddeld.

Bij de piepjestest mag je gelukkig rustig beginnen. Voordeel is dat je niet hoeft te weten hoe je de test moet opbouwen. Bij de Coopertest moet je dat wel. Je moet een idee hebben hoeveel twaalf minuten is en je moet kunnen aanvoelen hoe hoog je tempo moet zijn om in die twaalf minuten zo veel mogelijk te komen.

De piepjestest doet dat voor jou. Je mag niet harder lopen dan de piepjes gaan. Het is de bedoeling dat je tussen elk piepje een afstand van 15 meter loopt, bij elke piep omdraait en de 20 meter terugloopt, enzovoort. De piepjes gaan steeds sneller.

Hier is de link naar de piepjestest op Wikipedia : http://en.wikipedia.org/wiki/Multi-stage_fitness_test

De test is bedacht door Luc Leger van de University of Montreal. In 1983 publiceerde hij erover. De huidige vorm met niveaus van één minuut komt uit zijn herpublicatie uit 1988 “Multistage 20-m shuttle run test for aerobic fitness”.

Ik kwam tot niveau 9, van de 13. Ook dat viel me tegen. Gelukkig kwam Marcel, mijn trainer, niet heel veel hoger ( 10, geloof ik ) en hij is een echte sporter, dus dat viel weer mee.

Apps

In het Engels heet de piepjestest bleep test, beep test, pacer test, Leger-test or 20-m shuttle run test. Ik heb de gratis apps bekeken kleiner dan 1MB, groter is nergens voor nodig. Vergeet niet het geluid van je telefoon aan te zetten …

Bleep fitness test ( Aspectica )

• 784 k
• Blikken stem en de piep is met achtergrondgeluid slecht te horen. De stem kan je tenminste uitzetten.
• Irritante reclame
• Interface hinkt op 3 gedachten en is een rommeltje, zeker met die reclame
• In de gratis versie kan je van één gebruiker het resultaat opslaan
• De app kost € 0,99

Fitness Test ( Appmint)

• 996 k
• De essentie, dus kaal en minimale interface, geen knoppen, geen advertenties, geen sociale media voorzieningen
• Blikken stem en de piep is met achtergrondgeluid slecht te horen
• Je kunt geen resultaten opslaan
• In miles/sec

Beep test ( Rudy F )

• 673 k
• Een nog zachtere zachte piep, die niet instelbaar is
• Een nogal volle interface, maar alles staat erop
• Geen knoppen, niets instelbaar
• Je kunt geen resultaten opslaan
• In km/u

Rustweek deze week, na drie weken training. Alleen de dinsdag en de donderdag standaard bootcamptraining, en ’s zaterdags een incidentele survivalruntraining.

Triggerpoint-therapie probeert verklevingen in spieren los te maken, door er een dunne naald in te steken en deze dan te bewegen. Als inderdaad sprake is van een verkleving gaat de spier op het punt van de verkleving razendsnel samentrekken en ontspannen. De verkleving wordt daardoor verminderd of opgelost. Een verkleving veroorzaakt pijn, niet op de plek waar hij zit ( tenzij je daarop drukt ) maar elders in het lichaam. Zo had ik pijn op de binnenknobbel van mijn rechterenkel, die bestreden is met triggerpoint-therapie in de kuitspieren ongeveer dertig centimeter hoger.

Claire Davies heeft een catalogus geschreven van triggerpoints. Met dit boek kan je zelf wat hobbieën, al ben je natuurlijk geen arts en heb je er totaal geen verstand van. Maar als je ergens pijn hebt kan je opzoeken of er gebied is waar de pijn vandaan kan komen. Als je dan met een tennisbal of een golfbal jezelf gaat masseren en het helpt, voila. Anders toch maar even naar een echte dokter.