Jan Roel Smedes

Blog

  • Wat is Nederland een fijn land

    Cat:

    Iris Hannema, wereldreizigster en reisschrijver, had een artikel in de Trouw, waar ze af en toe in schrijft ( 19 februari 2017 ). De kop van het artikel luidde ‘Halleluja, wat is dit een fijn land’. Ze keek naar Nederland met de ogen van iemand die net uit ergens anders komt, of ergensens anderens. Het onderstaande citaat vond ik mooi, om me er even aan te herinneren dat het leven hier, hoewel niet perfect, niet alleen maar slecht is. En wat moeten we tenslotte ook met perfectie ? Vooral niet doen !

    “We leven – halleluja! – in een ontzettend fijn land, een van de beste en rijkste van de wereld. Het is bij ons schoon, overal staan prullenbakken (ik zag geen vuiler land dan Pakistan met de grond als alles-dump, hoewel India een goede tweede is), hier zijn geen muggenplagen (op de Salomonseilanden was het onmogelijk om buiten te zitten en in Frans-Polynesië liep ik dengue op, niet voor herhaling vatbaar), hier is geen ondraaglijke hitte (ik reisde door Mali bij 52 graden, in Djibouti bij 55 graden – vreselijk, alsof mijn hersenen verbrandden), en de aarde is vruchtbaar (ga eens kijken in Somaliland met grond zo droog als gebarsten lippen, en er heerst honger en dorst), we hebben geen bewapende beveiligers voor onze voordeuren nodig (zoals in Venezuela en Israël, en wat wordt het er kil en ongezellig van), de vuilnis wordt opgehaald en verwerkt, er is altijd elektriciteit (probeer maar eens te internetten in Libanon), iedereen beschikt over een of meer toiletten en een geurvrij rioolsysteem, wij vrouwen kunnen over het algemeen dragen wat we willen (ooit in Afghanistan of Iran geweest?), geloof en staat zijn gescheiden en de treinen hebben zitplaatsen en ramen.

    Wij zijn midden in de roos geboren en leven in zulke overvloed dat we de tijd en ruimte hebben voor irreële gedachten en problemen. Zou iedereen eens een kalenderjaar in een Afrikaans land rond de evenaar moeten vertoeven, of houdt de dankbaarheid voor eigen parochie bij terugkomst toch te tijdelijk stand voor wezenlijke verandering?

    Het antwoord op beide antwoorden is, vrees ik, ja.

    Is dat erg? Wat mij betreft niet. Het is al waardevol om, ook al is het maar even, te kunnen zien hoe groot het contrast is, en dat niet wij, maar de standplaats van onze wieg bepaalt wie we zullen worden.”

  • Training roeimachine

    Cat:
    Tag:

    Vorige week voor het eerst op de roeimachine. Het is leuk !!! Ik heb op internet opgezocht hoe de beweging ongeveer is. Bovendien heb ik thuis twee gezinsleden die roeien. De techniek wordt regelmatig uitgebreid besproken. En op de fysio werd ik al twee keer aangesproken door een roeier die meende dat ik een sportgenoot was. Dan gaat het goed. Ik probeer goed met mijn benen te roeien, volgen S en A moet dat. Ik heb de tip gekregen om het gewicht flink op te draaien. Dan voel je goed dat je kracht zet met je benen. En ik probeer niet te veel achterover te hangen. Schijnt ook niet goed te zijn. En je armen lang gestrekt houden. Gelukkig hoef ik geen gladde boot rechtop te houden.

  • Training februari 2017

    Cat:
    Tag:

    Ik ben gestopt met pogingen om op de stabilityball te gaan staan. Te gevaarlijk. Als ik ervan afval en iets breek kan ik wekenlang niet trainen. Ik ben daarentegen begonnen de squat te leren. Rustig aan, eerst zonder gewicht, of met alleen een stang van 10 kg. Ik kan niet met de voeten plat op de vloer hurken, dan val ik achterover. Met een verhoging van 3 cm. lukt het wel, of ik moet een contragewicht voor me houden.  Volgens Evert van de fysio is het een prachtige samengestelde oefening, waaraan veel meer spieren betrokken zijn dan je denkt. En dat klopt. Het is wonderlijk om te voelen hoeveel spieren er meedoen, tot in mijn schouders aan toe. En best zwaar, tenminste, ik moet hijgen als ik een paar keer op en neer ben geweest. Geen idee wat zo’n squat nu zo inspannend maakt. Mischien adem ik verkeerd.

  • Beutenaken

    Cat:

    Korte vakantie in een huisje. Het regende, het was glad, alles was dicht vanwege het carnaval. Toch fijn.

  • 1984. 2017 ?

    Cat:

    I wrote 1984 as a warning, not as a * manual

  • Buiten begint bij Bever

    Cat: ,

    Zelden ben ik het eens met een reclame. Reclames zijn er niet om het mee eens of oneens te zijn. Maar met die van Bever kan ik het niet eens genoeg zijn, goed, op de laatste zin na.

    Niet iedereen is een buitenmens. Niet iedereen houdt van rennen door de modder, van kamperen bij min tien of van zo’n zaklamp op z’n voorhoofd.
    Maar niemand is een binnenmens. Niemand is gemaakt om binnen te werken, te zitten te leven.Toch is dat wat we doen, zo’n 21 uur per dag.
    Dus : ren, klim, surf, ski, wandel of kruip, doe wat je wilt maar doe het buiten.
    Want elke keer als je heel even buiten bent geweest, voel je je van binnen een stukje beter.
    Buiten begint bij Bever.

    Of deze :

    Bij Bever snappen we dat niet iedereen houdt van rennen door de regen, surfen in de kou of koken op zo’n campinggasding. Niet iedereen is een buitenmens.
    Maar niemand is een binnenmens. Dus : fiets, zwem, klim of kruip, doe wat je wilt, maar doe het buiten.
    Want als je heel even buiten bent geweest, voel je je van binnen een stukje beter.
    Buiten begint bij Bever.

    Buiten begint natuurlijk niet bij Bever maar gewoon buiten, maar vooruit.

  • Winter !

    Cat:

  • Tiny houses

    Cat: ,

    Tiny houses is een hype. Sommige gemeenten zien er een oplossing in voor het vluchtelingenprobleem. Ik word door cabinporn.tumblr.com dagelijks voorzien van een nieuwe foto van een tentachig huisje in het bos of op een achter prachtlocatie. Natuurlijk bestond het idee al tijden voor het een hype werd. Van Piet Hein Eek heb ik het boekje Tuinhuizen, kleine huisjes voor in de tuin, nog van afvalmateriaal ook ( en gefotografeerd door Erwin Olaf ), en Tiny houses van Mimi Zeiger dateert al van 2009, waar ook wat forsere kleine huizen in staan.

    Het tinyste house is een tarp met een slaapzak en een rugzak.

    Tarp, van andersbrogaardadventures op tumblr

  • Uilen

    Cat:

    In een boom vlakbij mijn werk zitten uilen. Vandaag heb ik vijf geteld. De boom staat midden in de bebouwing, maar hij is bijna helemaal begroeid met klimop, dat de uilen een prima schuilplaats biedt.

  • Carrot Quinn, Thru hiking will break your heart

    Cat: ,

    En zo had ik ineens drie boeken gelezen van drie vrouwen die de Pacific Crest Trail gelopen hadden. Het oerboek Wild van Cheryl Strayed uit 2012 ( klik hier voor de link naar de blogpost ), hoewel ze haar tocht al in 1995 liep, Wild girl in the woods van Aspen Matis uit 2015, over haar tocht in 2009 ( klik hier voor de link ), en  Thru-hiking will break your heart, van Carrot Quinn uit 2015. Zij liep haar tocht in 2013.

    Het boek van Carrot Quinn is derde boek dat ik lees over een vrouw die de PCT loopt en het minste van de drie. De eerste bladzijden zijn leuk om te lezen. Je maakt kennis met de schrijver en haar wereld. Die is bijzonder genoeg om in een boek over te lezen. Maar zodra ze gaat lopen vergist zich erin, dat het lopen van de tocht zelf interessant is. Dat is het niet. Het lopen is saai, het duurt eindeloos, het aantal stappen is talloos. Het landschap verandert heel langzaam, er gebeurt weinig. Je ziet een hert of een beer. De eerste ratelslang is spannend, om de dertigste loop je even heen. Vanaf het begin vervalt het boek meer en meer in een staccato opsomming van dagen : de moeite met vroeg opstaan, het eten dat te veel weegt, te weinig is, niet smaakt, het regelmatig schransen van burgers en salades ( Carrot Quinn heeft een voedselallergie ), het looptempo, sneller of juist langzamer dan haar vrienden. Incidenteel beschrijft ze het landschap. Op sporadische momenten, vooral in het tweede deel van het boek, krijg je nog wat informatie over Carrot Quinn, maar heel spaarzaam. Die momenten maken het boek meteen weer leuk. Zo is er het verhaal over honger in haar jeugd, het maakt de eindeloze opsommingen van eten begrijpelijk, het illegaal meereizen met treinen. Zelden vertelt ze over gedachten, hoewel ze ergens schrijft dat de gedachten loops nu wel gedaan zijn. Er is een affaire met de medewandelaar Hair Tie, maar daar worden we niets van gewaar. Cheryl Strayed is in Wild juist sterk omdat die persoonlijke zaken werden uitgewerkt. Quinn is alleen goed in de weergave van de eindeloze herhaling die de tocht is, maar daarvoor lees je het boek niet. Kortom, bespaar je de moeite.

  • Mannentepels, vrouwentepels

    Cat:
    Tag:

     Een vrouwentepel is seks, een mannentepel is … een mannentepel. Een vrouwentepel leidt tot seksueel gedrag, commercieel gedrag, consumentengedrag, sociale uitstoting, fysiek geweld, seksueel geweld, verbaal geweld. Geen idee waartoe mannentepels leiden.

    Rechts : Actrice Keira Knightley in Interview Magazine. Haar ongeretoucheerde foto was een nieuwsfeit. Bij de mij onbekende man links zullen vooral de kledingstukken aan zijn armen de wenkbrauwen doen fronsen.

  • Training december 2016

    Cat:
    Tag:

    Vanaf eind november train ik bij de fysio bij mijn werk. De werkgever betaalt, dank je, werkgever. Na een intake waarin ik op allerlei manieren werd opgemeten en een uithoudingsvermogentest deed, kon ik los met oefeningen op machines. Na infietsen doe ik iets met gewichten achterwegtrappen, iets met armflexie, optrekken, lunges op een halve bal, voor de stabiliteit. en ik probeer mijn stabiliteit op de bal te vergroten zodat ik er ooit op kan staan. En ik blijf handstands doen, ik ben veel te blij dat ik ze nu kan. Het is een goed alternatief voor buiten trainen. Dat blijft er in de kou en de regen gemakkelijk bij. Bij de fysio is het droog.