Blog

  • Beatrice de Graaf over terrorisme

    Cat:

    Elf lessen van Beatrice de Graaf, de hoogleraar die Nederland de weg wijst na Parijs, door Maurits Martijn, 23 november 2015 in De Correspondent

    Het artikel in stellingen.

    1. Er is een Europees, binnenlands front en een front in het Midden-Oosten. Dat laatste begrijpen we minder goed.
    2. “Wat je niet kent, kan je niet bestrijden.”
    3. “Voor iedere generatie terroristen die je uitschakelt, krijg je een meedogenlozere terug.” Een militaire oplossing werkt niet.
    4. Terrorisme gaat niet alleen over aanslagen, maar ook over maatschappelijke ontwrichting, angst en contraterrorismebeleid.
    5. “Terrorismebestrijding draait om beeldvorming.” Het aantal aanslagen en doden vermindert door deradicalisering, preventie van recrutering en door zo gering mogelijke maatschappelijke mobilisering.
    6. Een alternatief verhaal moet (1) terugvechten met woorden en (2) bedacht zijn op de zeggingskracht van de eigen daden.
    7. “Ook daden zijn woorden.”
    8. Terrorisme komt en gaat in golven. We kennen tot nu toe vier golven :
      1. Anarchistisch terrorisme ( 1880 – 1918 ).
      2. Dekolonistatieterrorisme ( 1930 – 1960 ).
      3. Revolutionair terrorisme ( 1960 – 1990 ).
      4. Religieus terrorisme ( heden ).
    9. “In Nederland ligt het niet voor de hand om gewelddadig jihadist te worden. Er zijn genoeg mogelijkheden om je boodschap te verkondigen.
    10. Je leert terroristen nooit helemaal kennen.
    11. “De beste terreurbestrijder is een wijkagent.”
  • Cursus vuur maken

    Cat: ,

    Afgelopen zomer heb ik geprobeerd vuur te maken met een vuurboog. Ik had een mooi stuk vlierhout gezaagd, wat filmpjes gekeken, op internet gezocht … het werd een jammerlijke mislukking. En dat terwijl je gewoon met IKEA-spullen vuur kunt maken. Klik hier voor het filmpje.

    Ik heb al eens een cursus vuur en bivak gevolgd bij Extrasurvival, maar daar ontbrak het werken met een vuurboog. Siegurd.nl biedt een introductiecursus vuur aan van één dag gevolgd door een cursusvuurboog van nog een dag. Die moet ik hebben ! Een hele dag voor een vuurboog. Helaas was een hele dag niet genoeg om een vuur aan het branden te krijgen. Geen idee waar het aan lag, of het moet zijn geweest dat we het probeerden met sparrehout. Siegurd vertelde aan het eind van de cursus dat dit moeilijk hout was.

    Het was in elk geval gezellig rond het haardvuur met een ketel kokend water. Lekker in de bivakzak geslapen (nou ja, ik slaap buiten altijd heel licht) en het was een mooie omgeving.

    20151211 Cursus vuur, Ketel boven het vuur
    20151211 Cursus vuur, Uitzicht bivak
    20151211 Cursus vuur, Omgeving
    20151211 Cursus vuur, Omgeving

  • Nakd chocoladereep diy

    Cat:

    Een maand of wat geleden kwam ik in een ecologische supermarkt ver weg voor het eerst de repen van Nakd tegen. Ik at twee van die naakte repen. Die met chocolade, dadels, rozijnen en cashews vond ik heerlijk. Ze heten ‘naakt’ omdat alleen die vier ingrediënten erin zitten. Nou, dan moet ik het ook kunnen. En nadat ik de repen in de nabije grote stad ook tegenkwam, gewoon bij de AH in mijn oude wijk, wist ik ook de verhoudingen : 48 % dadels, 29 % cashewnoten, 17 % rozijnen en 6 % cacao. Het resultaat is prima, al smaakt de echte reep meer naar chocola. Een kwestie van meer cacao. Ook zit er iets meer zuur in de echte reep. Daar heb ik geen oplossing voor. Het is wel een kleverig werkje, zo’n naakte reep. Je maalt in de volgorde van minste plakkerigheid, anders komt je maalapparaat er meteen aan het begin al niet meer doorheen. De dadels maken een enorme klont en dan mengen de andere ingrediënten niet meer. Dus, eerst de noten goed fijnmalen, dan de rozijnen. Daar kan de cacao doorheen, dan plakt die alvast een beetje, en dan de middelgrof voorgesneden dadels. Neem niet de meest gedroogde dadels, die in een plastic bakje met cellofaan, maar de gedroogde dadels die als ‘verse’ dadels verkocht worden, in een kartonnen doos.

    Zelf maken is uiteraard goedkoper. Eén gekochte reep van 35 gram kost € 1 is 2,8 cent per gram. Ik maakte van 300 gram ingrediënten een reep van 265 gram (…!?) voor € 2,69 (500 g dadels), € 2,39 (250 g cashews), € 1,59 (500 g rozijnen). De chocolade is pm. Mijn reep kostte in totaal € 1,51, dat is 0,6 cent per gram.

    Update 11 januari 2016

    Blijkbaar booming business en zo’n idee dat in de lucht hing en door diverse mensen gegrepen is. Drie merken die allemaal ongeveer dezelfde reep aanbieden, met cacao en zoet als leidende smaak, waarbij het zoet komt van dadels en/of rozijnen, en verder met noten.

    Puur natuur chocolade repen

  • Handboek bushcraft Extrasurvival

    Cat: ,
    Bushcraft handboek

    René Nauta en Beke Olbers van Extrasurvival, organisator van gedegen bushcraftcursussen en reizen, hebben een handboek gemaakt over bushcraft. Het is een super practisch boek, in de traditie van Ray Mears, serieus en zonder poeha. De hoofdstukindeling is wat je verwacht : vuur, beschutting, water, eten, planten en paddestoelen toepassen, sporen, trekken. Het boek barst van de tekeningen en de foto’s. Exemplarisch voor de aanpak is een hele opsomming van wat allemaal mis kan gaan als je vuur maakt met een vuurboog, wat daar de oorzaak van kan zijn en wat je eraan kunt doen. Exemplarisch is ook dat lucifers worden bezongen als een grote stap voor de mensheid en niet als on-bushcraft worden verworpen.

    Het boek werd gepresenteerd op een camping bij Mariënberg, in Overijssel, of was het Drenthe, tegen de Duitse grens,de meest onhandige plek ooit voor een boekpresentatie. En buiten, natuurlijk, nou ja, in een tent. De slogan van Exstrasurvival is Maak buiten je thuis. Een prachtige slogan. Het regende bij vlagen, het waaide hard, het was bewolkt en donker. De bezoekers waren vooral man, rustige types, pijpen zouden niet misstaan, al rookte niemand, en in uniform : groen, maar geen camouflage, en met hoed, liefs van leer. De paar vrouwen waren kleurrijker. Extra had voor een paar stands in een kring gezorgd, eten, koffie, bushcraft.com. en twee parachutes met een houtvuur.

    Helaas moest ik weer naar huis voor het boek gepresenteerd werd, een lange, lange reis over 80 km-wegen in de regen, zonder gesigneerd boek. Dat kwam per post.

  • Taleggio kaas

    Cat:

    Nu algemeen verkrijgbaar, zelfs bij Albert Heijn. Zachte smaak.

    Taleggio

  • Fochteloërveen in de regen

    Cat: ,

    Het waaide en het regende zonder einde, maar de wandeling was gepland. Op de heenweg werd in aan mijn achterzijde doornat, op de terugweg aan de voorzijde.

    Fochteloërveen
    Weg bij Fochtelo

  • Christy Moore, Black is the colour

    Cat:

    De stichting Alde Fryske Tsjerken ( oude Friese kerken ) jublileerde en de zanger Pyter Wilkens zong een programma feestliederen. Hij noemde Christy Moore als één van zijn inspirators. Dit vind ik zoo mooi : Black is the colour.

    https://youtu.be/uYpgsPB-Bkw

  • Chris Burkard

    Cat: ,

    Dit is zo’n prachtige foto. Overweldigende natuur, maar het grappige is, dat het natuur is met mensen erin. De bomen worden verlicht en er staat een tentje. De kleine mens maakt de natuur groter. Eén mens die dit allemaal beleeft, daar identificeer je je mee.

    Foto van Chris Burkard van een sterrenhemel boven een tent op een eilandje met dennen in een rivier in Alberta, Canada

    Als je meer foto’s van Chris Burkard bekijkt, zie je, dat hij op deze plek een aantal foto’s heeft gemaakt. Bovendien past hij de truuk van de kleine mens vaak toe. Het verhaal is ook precies wat je zoekt als buitensporter en natuurliefhebber.

    Tip van Chris Burkhard : geduld. Voor deze foto is hij de hele nacht opgebleven. Zijn vriend lichtte met een hoofdlamp de dennen uit.

  • Voor blote vrouwenborsten

    Cat:

    Free the nipple is een film uit 2012 over een groep vrouwen in New York, die met allerlei acties de culturele regels rond vrouwen- en mannenborsten aan de kaak stellen. Regisseur Lina Esco kon vanwege de taboes de film niet uitbrengen en startte eind 2013 de gelijknamige campagne. Die resulteerde erin dat de film in 2014 eindelijk vertoond kon worden.

    Ondertussen werd de campagne in 2015 op diverse plaatsen opgepakt. Vrouwen met onbedekte borsten en mannen met bedekte borsten protesteerden tegen de seksuele lading die naakte vrouwenborsten wel en mannenborsten niet krijgen. Niet eerlijk. Een paar plaatsen en data :

    • 26-3-2015 IJsland
    • 20-5-2015 University C San Diego
    • 15-6-2015 Parlement, Reykjavik
    • 1-8-2015 Waterloo, Canada
    • 23-8-2015 Hampton Beach, VS
    • 23-8-2015 Edinburgh
    • 8-9-2015 Göteborg
    • 20-9-2015 Malmö

    Ik vind het een intrigerende beweging. Hij is miniem qua aantal, maar ik ben benieuwd naar het effect dat ze zal hebben. Ik vind naaktheid niet zo’n probleem dat zo uitkomt, als ik zin heb om te zwemmen bijvoorbeeld, en ik er verder niemand mee hinder, en ik snap ook niet zo goed als mensen er zo’n probleem van maken. Iedereen weet hoe mannen- en vrouwenlichamen er uitzien, ook al omdat naaktheid via allerlei media onontkoombaar om ons heen is. Dus verbaas ik me steeds hogelijk over de ophef die over naaktheid ontstaat.

    Hieronder een overzicht van personen en gebeurtenissen, gevolgd door eigen overwegingen.

    Personen

    Outdoor Co-ed Topless Pulp Fiction Appreciation Society

    Dit is een leesclub van New Yorkse vrouwen. Als ik het goed heb bestaat de club sinds 2011. Bij mooi weer lezen ze topless buiten, soms ook als het wat guurder is en soms feesten ze naakt binnen. Daarvan doen ze verslag op hun blog https://coedtoplesspulpfiction.wordpress.com/. In New York mogen vrouwen topless over straat nadat de rechter dit toestond (proces Phoenix Feeley in 2005).

    Scout Willis, mei 2014

    Scout Willis, dochter van Bruce Willis, plaatste foto’s van zichzelf terwijl ze topless boodschappen deed in New York, dit om de opstelling van Instagram aan de kaak te stellen : blote vrouwenborsten zijn onfatsoenlijk en aanstootgevend. Haar Instagram-account werd beëindigd onder andere omdat zij een foto postte van de achterkant van een jas met daarop een foto van twee topless vriendinnen. Haar verklaring lees je hier. LINK

    Keira Knightley, augustus 2014

    Van de filmactrice (Bend it like Beckham, Pirates of the Caribean, Pride and prejudice, Love actually) verschenen topless foto’s bij een artikel in Interview (augustus 2014). Ze wilde topless op de foto, ze heeft geen moeite met naakt in een film, maar dan moesten de foto’s onbewerkt geplaatst worden : Het vrouwenlichaam is een slagveld en fotografie is daar mede schuldig aan ( parafrase, geen citaat ). Keira Knightley heeft kleine borsten. Met de foto’s wilde ze ook laten zien, dat vrouwenborsten niet de stereotype vormen hebben waar de professionele fotografie, en daarmee de doorsnee kijker, voorkeur voor heeft. Je kunt best succes hebben met kleine borsten.

    Chelsea Handler, 30-10-2014

    Ook een Instagram-actie. Chelsea Handler plaatste een foto van zichzelf naast de bekende foto van Vladimir Putin, president van Rusland, waarop hij met ontbloot bovenlijf op een paard zit. Chelsea Handler plaatste exact dezelfde foto van haarzelf. Hij werd na ongeveer 10 minuten ( !!! ) verwijderd. Haar reactie : ik heb alle rechten om te laten zien dat ik een beter lijf heb dan Putin. Heeft hij meer first amendment rights dan ik ? (parafrase, geen citaat)

    Ik blijf me erover verbazen dat foto’s en films van geweld en gruwelijkheden als onthoofdingen niet worden verwijderd – dat is nieuws. Blote borsten zijn niets nieuws, maar blijkbaar gruwelijker.

    Emma Holten, januari 2015

    Begin 2015 plaatste Emma Holten foto’s van zichzelf met ontbloot bovenlijf in huiselijke situaties : een boek lezend in de vensterbank, haar tanden poetsend voor de spiegel. De foto’s waren wel genomen door een goede fotograaf. Het waren geen kiekjes. Ze deed dit omdat in 2011 pikant bedoelde foto’s van haar op haar Facebookaccount verschenen, foto’s die bedoeld waren om privé te blijven. Daarbij kreeg ze een hele lading beledigende en hatelijke elektronische opmerkingen over zich heen, die gewelddadig aanvoelden, de manier waarop de maatschappij ongewenst gedrag corrigeert, maar dan op de internetmanier, zonder remming. Ze noemde het ‘seksualisering tegen haar wil’. Zonder dat ze er enige invloed op had en tegen haar wil werd Emma Holten onderwerp van de seksualiteit van mannen. Haar motivatie voor het zelf plaatsen van de topless foto’s van 2015:

    “I would have to write a new story about my body in order to make it possible to see myself naked and still see myself as human. (…) The pictures are an attempt at making me a sexual subject instead of an object. I am not ashamed of my body, but it is mine. Consent is key.”

    Haar toelichting vind je hier : http://www.hystericalfeminisms.com/consent/

    Het commentaar van een reageerder: Wat een brave foto’s. Er is niets te zien.

    Miley Cyrus

    Miley Cyrus is een voormalig kindster die nog steeds aan de weg timmert als zangeres en zich daarbij steeds extravaganter gedraagt en zich steeds naakter kleedt. Ze draagt meer en meer de gedachte uit van ‘wat is precies het probleem van naakt?’ en past daarom bij free the nipple. Zie ook haar interview in Marie Claire, editie VS, van september 2015.

    Miley Cyrus is natuurlijk een zakenvrouw met een mediastrategie, waarin naakt wordt ingezet voor de publiciteit. De naaktheid is onderdeel van de marketing en dat is weliswaar gewaagd, maar toegestaan. Rihanna doet hetzelfde, Lady Gaga en Janet Jackson (nipple gate tijdens de Superbowl) ook en het icoon van muziek gecombineerd met de belofte van seks is natuurlijk Madonna.

    Ik vraag me af of hoe groot de invloed van deze mediagiganten is op de dagelijkse werkelijkheid van vrouwen, en op die van mannen, en of ze maatschappelijke normen daadwerkelijk verschuiven of er maar nauwelijks effect op hebben.

    De vraag is hoe ver dit nog door kan gaan. Madonna hield haar kleren nog aan, Rihanna en Miley Cyrus gaan topless, Lady Gaga ging naakt voor de kunst. Naakter dan naakt kan niet.

    Overwegingen

    1. Het basismateriaal is exact hetzelfde, alleen de vetpercentages verschillen. Zoals gebruikelijk als je mannen en vrouwen vergelijkt, zijn de kleinste waarden van de vrouwen kleiner dan de grootste waarden van de mannen, dat wil zeggen, sommige mannen hebben grotere borsten dan sommige vrouwen. Deze mannen hoeven echter hun borsten niet te bedekken. Deze mannen worden ook niet seksueel benaderd door andere mannen. Vrouwen met heel kleine borsten moeten evengoed hun borsten wel bedekken, al zijn daarvoor bijna geen passende kledingstukken te vinden. Sterker, in de Verenigde Staten heeft een vrouw een rechtzaak gevoerd om topless te mogen zwemmen, nadat haar borsten operatief waren verwijderd wegens borstkanker. Het dragen van een BH deed haar zeer, maar het zwembad verbood haar te zwemmen zonder top, ook al waren er letterlijk geen borsten. De rechter stond haar toe topless te zwemmen.
    2. Naakte vrouwenborsten zijn in strijd met maatschappelijke normen en roepen daarom heftige en soms gewelddadige reakties op. In sommige samenlevingen zijn blote borsten normaal en leiden ze niet tot specifiek gedrag, in andere roept een vrouw in een lange broek dezelfde reakties op als bij ons een vrouw met onbedekte borsten. Niet alleen mannen reageren sterk afwijzend, maar vrouwen ook, misschien op een andere manier. De correctie kan stevig zijn.
    3. Het heeft ook te maken met zelfbeheersing en beschaving. Op hetzelfde feit reageert de ene man met schelden en geweld, de andere met relativering. Er zijn mannen die ondanks hun sterke afkeuring van vrouwelijk bloot dat op een rustige manier kenbaar maken. Maar ja, er zijn ook uiters vriendelijke en wellevende oplichters en luidruchtige heethoofden die nochtans geen vlieg kwaad doen.
    4. Aantrekkelijkheid heeft goed beschouwd niets met naaktheid te maken. Als argument tegen naaktloperij, naturisme en nudisme, wordt wel genoemd : niets zo lelijk als al die naakte lijven of bloot slaat dood. Dat staat wel lijnrecht tegenover de stelling, dat vrouwen hun verkrachting aan zichzelf te wijten hebben vanwege hun uitdagende kleding. Hadden ze maar geen bloot naveltruitje aan moeten trekken of zich te veel opmaken. Dan vraag je erom. Het is alleen nooit duidelijk, waarom niet alle mannen meteen alle vrouwen met een blote buik verkrachtten of waarom niet alle vrouwen op een naaktstrand verkracht worden. Het merendeel van de vrouwen die seksueel lastig gevallen wordt draagt kleding. De meeste mensen hebben seks nadat ze elkaar gekleed hebben leren kennen. Er gaat vaak een tijd overheen voor de eerste seks daar is, al kan je evengoed beargumenteren dat ‘elkaar aantrekkelijk vinden’ al seks is of in elk geval, dat seksualiteit een enorme rol speelt. Pas na geklede kennismaking gaan de kleren uit. Het is mij niet bekend dat alle mensen die elkaar naakt zien meteen neuken. Kortom : gekleed zijn leidt tot seks, naakt zijn leidt niet meteen tot seks, toch is dat geen argument om kleding af te schaffen omdat kleding tot seks leidt.
    5. Je kunt een redenering toepassen als die van de verzekeringsmaatschappijen over ‘gelegenheid geven tot diefstal’. Je weet dat er een gevaar is ( mannen die bloot zien als toestemming tot seks ) en je doet te weinig om het gevaar te beperken ( enkels, navel of borsten bedekken, wat de aanstoot dan ook geeft ). Punt is alleen, dat de ander verantwoordelijk is voor zijn gedrag, in dit geval de diefstal. De verantwoordelijkheid bij het slachtoffer leggen, betekent tegelijkertijd de verantwoordelijkheden van de dief verminderen. Dit ‘blaming the victim’ principe wordt heel vaak toegepast ( mij zou dat nooit zijn overkomen, ik ben niet als het slachtoffer ), niet alleen bij diefstal ( heb ik zelf eens ondervonden toen mijn paspoort werd gestolen – ik had toch niemand toegestaan mijn paspoort te stelen, maar ik werd aangekeken op de diefstal ), maar ook bij werkloos worden en, nog veel schrijnender, ook bij verkrachtingszaken.
    6. Naakte vrouwenborsten worden in de publieke ruimte niet getolereerd, behalve, gek genoeg, als er een zakelijk contract onder ligt : publiciteit, reclame of kunst. Zodra de onderliggende belofte van seks betaald wordt ( ik heb problemen met de kunst, omdat daarin vaak niet betaald wordt. Toch is daar sprake van een soort regulering, een soort markt ) is naaktheid toegestaan. Wel van de borsten, niet van de kruisregio, wat ook voor mannen geldt. Zie de recente reclamecampagne van het kaasmerk Milner, waarin naakte vrouwenborsten zichtbaar zijn ( oktober 2015 ). Een topless vrouw op een terras op een warme dag, met een glas bier en een topless vriend, kan dan weer niet.
    7. Vrouwen kunnen de belofte van seks inzetten voor eigen gewin. Sommige reclame doet dat. Die drijft op de belofte van seks, die nooit wordt ingelost.
    8. Bij mannen is er een samenhang tussen seks en macht. Veel verkrachtingszaken komen voort uit die combinatie : kind en vader of oom of andere bekende, vrouw en kerkelijk werker of therapeut.

    Tot slot

    Om topless foto´s van jezelf ( vrouw ) te plaatsen op Instagram en Facebook en toch de regels niet te overtreden, heeft een slimmerik nu een plaatje gemaakt van twee mannentepels, die je over je eigen tepels heen kunt plakken.

  • Jennifer Lawrence over de loonkloof tussen mannen en vrouwen

    Cat:

    Bron ( source ) : https://www.lennyletter.com/story/jennifer-lawrence-why-do-i-make-less-than-my-male-costars

    De open brief op de website van collega actrice Lena Dunham ( lennyletter.com ) geeft goed aan, hoe het mechanisme achter de loonkloof werkt. De onderstaande conclusies verwijzen naar de gemarkeerde delen in de tekst van de brief.

    JL wil niet ‘moeilijk’ of ‘verwend’ lijken, terwijl mannen blijkbaar veel meer loon krijgen zonder dat ze die kwalificaties toegemeten krijgen. Toen ze haar claim naar voren bracht, schoot haar collega in de verdediging ( “we’re working on the same side here” ).
    Mannen worden gewoon gehoord als ze looneisen stellen, vrouwen zijn bang ‘niet aardig gevonden te worden’ .
    Wat ook daadwerkelijk gebeurt.

    Citaat :

    But if I’m honest with myself, I would be lying if I didn’t say there was an element of wanting to be liked that influenced my decision to close the deal without a real fight. I didn’t want to seem “difficult” or “spoiled.” At the time, that seemed like a fine idea, until I saw the payroll on the Internet and realized every man I was working with definitely didn’t worry about being “difficult” or “spoiled.” This could be a young-person thing. It could be a personality thing. I’m sure it’s both. But this is an element of my personality that I’ve been working against for years, and based on the statistics, I don’t think I’m the only woman with this issue. Are we socially conditioned to behave this way? We’ve only been able to vote for what, 90 years? I’m seriously asking — my phone is on the counter and I’m on the couch, so a calculator is obviously out of the question. Could there still be a lingering habit of trying to express our opinions in a certain way that doesn’t “offend” or “scare” men?

    A few weeks ago at work, I spoke my mind and gave my opinion in a clear and no-bullshit way; no aggression, just blunt. The man I was working with (actually, he was working for me) said, “Whoa! We’re all on the same team here!” As if I was yelling at him. I was so shocked because nothing that I said was personal, offensive, or, to be honest, wrong. All I hear and see all day are men speaking their opinions, and I give mine in the same exact manner, and you would have thought I had said something offensive.

    I’m over trying to find the “adorable” way to state my opinion and still be likable! Fuck that. I don’t think I’ve ever worked for a man in charge who spent time contemplating what angle he should use to have his voice heard. It’s just heard. Jeremy Renner, Christian Bale, and Bradley Cooper all fought and succeeded in negotiating powerful deals for themselves. If anything, I’m sure they were commended for being fierce and tactical, while I was busy worrying about coming across as a brat and not getting my fair share. Again, this might have NOTHING to do with my vagina, but I wasn’t completely wrong when another leaked Sony email revealed a producer referring to a fellow lead actress in a negotiation as a “spoiled brat.” For some reason, I just can’t picture someone saying that about a man.