Het pakket bevat het minimum voor snijwonden (pleisters, doeken, verband), schaafwonden (ontsmetting,), brandwondjes (pleisters), breuken (doeken), verstuikingen (tape, verband). Verder pijntillers, anti-uitdroging en laxatie. Voor stabilisatie heb je tentpennen of takken, tape, doeken, kleding, touw. En een mes en een zaag heb ik bij me.
De laatste twee zaken uit de onderstaande lijst zijn na de foto boven aan de lijst toegevoegd.
“I come up here to experience the water and all that goes with it. I like to feel the elements on my skin, be connected to the seasonal changes.”
“The sensation of that cold on every part of your body eclipses all thoughts. You leave everything behind and it offers you the space to truly appreciate the moment.”
“Some people find it strange that I like to swim naked, but to me it makes no sense tot put anything between my skin and that water.”
Het zwembad organiseert een borstcrawlcursus. Eindelijk les ! Ik probeer al tijden beter te zwemmen door naar anderen te kijken en op internet op te zoeken hoe het moet. Heel kort ben ik lid geweest van een zwemvereniging, maar de trainster gaf het programma op voor de training en ging staan kletsen. Ze vond dat ik het allemaal best deed. Tijdens de eerste les bleek meteen al dat ik veel te veel trappelde. En ik heb geleerd dat het enorm uitmaakt als je onder water uitademt voor je inademt. Dat kan je van de kant niet zien, natuurlijk.
Maandag naar de Out of nature geweest. Na de film voelde ik me alsof ik klaar was om nu eens heel diep na te denken maar de kwamen geen gedachten. Mijn hoofd was leeg maar de film draaide nog na.
De titel intrigeert me. In het Noors heet hij ‘Ut mot naturen’. In het Zweeds is ‘mot’ tegen. Naturen is natuur met bepaald lidwoord, dus de natuur. In de titel zit dus ook iets van ’tegen de natuur’, dus de totale titel wordt dan ‘uit tegen de natuur’ en ’tegen de natuur’ kan je lezen als ‘de natuur van de man’ in kwestie. De Engelse titel is net iets anders.
Ik herkende veel. De gedachte van ik wil wel iets anders maar ik zit vast is de centrale gedachte van de film en de onontkoombaarheid van verplichtingen, zeker als je kinderen op te voeden hebt. Dat is een lange termijn verplichting die niet altijd leuk is, waar je dan wel even vanaf wilt maar nooit vanaf kunt. Mantelzorg is ook zo iets.
Voor mij was de uitvlucht naar de natuur heel herkenbaar. Lekker een paar dagen weg – bij min meestal korter. Buiten slapen buiten mediteren is een ultiem korte uitvlucht, zwemmen , sporten evenzo. Net als even aftrekken en denken over scheiding.
Zo jammer dat wij hier in Nederland niet de Noorse natuur hebben, zijn wildernis meteen naast de deur.
De film draaide wel in wat voor mij een typische manlijke gedachtewereld was. De rol van seksualiteit en de worsteling daarmee vond ik wel goed weergegeven. De voortplantingsdrang, het verzoeken van het voortbestaan van de diersoort mens, en de manier waarop die in sociaal-culturele vormen is gegoten, is zo’n taboe. Ik praat er nooit over in elk geval. Als dat voor meer mensen geldt is de enige communicatie tussen mensen over seks via media als deze film.
De slaapzakplasscene vond ik wel helemaal onvoorstelbaar, oké, gekoppeld aan een of andere nachtmerrie, maar zo onwaarschijnlijk, waar de rest van de film, de gedachten eigenlijk hyperrealistisch was, ook de verleidingsscène op het eind, nee, later, de vrijscène, dat het niet lukte, vond ik zo ver van me afstaan. Het irriteerde me mateloos. Dat hij zich daarna begroef vond ik wel en mooi symbool, mooi dramatisch, maar weer niet passen bij het realisme van de film.
Begin december gekocht. Ik ben er niet blij mee ; koop een Petzl !
Ik kocht de lamp omdat mijn oude Petzl na jaren stuk was gegaan, omdat ik een lamp wilde met rood (nacht-)licht en omdat deze Black Diamond net iets goedkoper was dan de vergelijkbare Petzl.
De bevestiging van het lampgedeelte aan het hoofdbandgedeelte is ronduit knullig. Bij de tweede keer openen schoot één van de bevestigingslussen los. Het kostte me een kwartier om hem weer vast te maken, en dat was thuis, niet eens in het bos. Nou is het niet per sé nodig om die bevestiging vast te maken, maar als hij er toch is, laat hij dan functioneren.
Bij al het gedoe raakte de rubberen knop aan de bovenzijde uit zijn houder. Ook het herstel daarvan kostte weer enige moeite. Dit deed mij wel twijfelen aan de waterdichtheid van de lamp. Toen ik hem zojuist weer openmaakte bleek de binnenkant vol te zitten met stof. Kortom, de lamp is niet eens stofdicht. Hij heeft sinds de aankoop op zeven december vooral in mijn dagelijkse rugzak gezeten. Ik twijfel of de lamp een regenbui en enkele uren overleeft.
De voornaamste reden van de koop van deze lamp was, dat hij ook rood licht geeft. Mijn oude Petzl had daarvoor een rood filter, deze Black Diamond heeft twee rode LED-lampjes. De nieuwe Petzls hebben dat overigens ook. De lichtopbrengst van de Black Diamond vind ik onvoldoende. Ik kon in het donker niet gemakkelijk kaartlezen. Misschien dat de lichtsterkte voor jongere ogen voldoende is, maar ik ben 50+ en heb ik de bij mijn leeftijd passende ogen.
Advies : koop een Petzl. Die zal in elk geval evenveel licht geven, maar zal, afgaande op ervaringen uit het verleden, waterdichter zijn en beter in elkaar steken.
Mineke Schipper, Bloot of bedekt. Van niets om het lijf naar strak in het pak, 2015, Uitgeverij Prometheus / Bert Bakker.
Het boek interesseerde me omdat ik op zoek was naar een verklaring voor het alomtegenwoordige taboe op naakt. Nudisme en naturisme zijn min of meer geaccepteerd , of getolereerd als vreemde afwijking in de vorm van ‘vooruit, er zijn idioten die zonodig naakt moeten, ze doen maar, maar ik wil er niets van weten en wil er niet mee geconfronteerd worden. Maar waar komt het vandaan ? Iedereen weet hoe een lijf eruit ziet, in één van de twee meest voorkomende vormen, iedereen komt voort uit seks, de meeste mensen hebben seks, veel mensen hebben plezier in seks (naast alle ellende die er ook mee verbonden is). Vanwaar het taboe op naakt en in het verlengde ervan, van seks ? Waarom kleding (als dat vanwege het klimaat onnodig is) ?
Mineke Schipper geeft daar op bladzijde 15 de onderstaande, wat mij betreft afdoende, verklaring voor :
“Vanwege de opvallende aandacht voor adamskostuums in de verhalen over Adam en Eva begon ik mij af te vragen waarom de meeste mensen bepaalde delen van hun lichaam, zoals handen of neus, vaak met een gerust hart bloot laten zien en andere, zoals genitaliën of billen, meestal angstvallig verborgen houdt. Ieder mens begint zijn leven bloot en onze vroegste voorouders gingen zonder kleren door het leven: dat betekent overigens niet dat er geen schaamte bestond bij mensen die bloot rondliepen. Schaamte ontstaat niet alleen door zaken of situaties die met seks of met onbedekte lichaamsdelen te maken hebben.
Het blijkt een even groot misverstand te denken dat schaamte niet bestond voordat mensen kleren aanhadden als ervan uit te gaan dat schaamte niet meer zou bestaan sinds de zogenoemde schaamstreek zorgvuldig bedekt is. Schaamte ontstaat zodra iemand die afwijkt van vereist groepsgedrag afgekeurd of uitgelachen wordt. Wanneer je groepsgenoten lachen om jouw even zichtbare als onbeheersbare erectie, neem de maatregelen om te voorkomen dat het je ooit nog een keer overkomt. De wegen van schaamte en opwinding zijn onvoorspelbaar maar één ding is zeker : iedereen wordt er in zijn of haar leven mee geconfronteerd. Opwinding is niet uit te roeien en het is een illusie te denken dat lichaamsbedekking van de ene sekse opwinding bij de andere sekse zou voorkomen. Bedekking kan opwindender zijn dan bloot. In het bedekkingsproces van de mensheid blijken mannelijke genitaliën vanaf de vroegste tijden centraal te hebben gestaan. Daarvan getuigen de vele soorten penishouders die in omloop waren (en hier en daar nog zijn) bij mensen die verder naakt liepen (Peter Ucko, Penis Sheath. A Comparative Study: The Curl Lecture, 1969).”
Tot voor een jaar deed ik aan bootcamp, obstacle races en zou ik beginnen met survivalrun. Ik had een paar keer aan een run meegedaan en was voor het eerst mee wezen trainen. Toen maakte een blessure het hardlopen onmogelijk. Dat was mei 2014. Nu is het september 2015 en ik loop nog steeds met pijn in mijn hielen, niet tijdens het hardlopen, dat doe ik allang niet meer, maar als ik gewoon loop. Fysiotherapie in allerlei vormen heeft niets geholpen.
Ondertussen probeer ik een beetje bezig te blijven met de bodyweightoefeningen die ik tijdens bootcamp geleerd heb. Er zijn massa’s van. Hoewel het niet half zo leuk is als door de modder baggeren, je moet toch wat.
Royal Marines fitness
Het boek heb ik al tijden. Het bevat een enorm overzicht van bodyweightoefeningen en achtergronden van training, natuurlijk toegesneden op de behoeftes van mariniers. Naast kracht en algehele fitness veel uithoudingsvermogen. Mariniers zijn erg veelzijdige atleten.
Surfgirl
Het levensverhaal van Zweedse yogavrouw Rachel Brathen. Het boek ziet er mooi uit, met veel plaatjes van yoga in de zon op het strand, ze woont op de Antillen. Ik heb het niet zo op yoga, het zijn bodyweight- en strekoefeningen waar ik geen systeem in kan ontdekken, en met de levensbeschouwelijke aspecten heb ik niets, maar voor mensen zoals ik – oud en minder belastbaar – is de lage intensiteit een uitkomst. Dat aspect kan ik ook toepassen op onze westerse bodyweightoefeningen. SUP-yoga (yoga op een dik surfboard) voegt het element van instabiliteit toe. SUP-bootcamp zou ik liever doen. En zou ik bodyweightoefeningen kunnen aaneenrijgen zoals sommige yogasoorten ook vaste bewegingscycli hebben?
Dans
De film van Philip Chbeep en Reneé Kester (link) zette me aan het denken. Voor dans moet je zo’n enorme lichaamsbeheersing hebben. De gemiddelde bootcamper is een blok hout vergeleken met een danser. Het wijst me op het belang en de kunst om alle oefeningen zo mooi en netjes mogelijk te doen.
Zwemmen
Geen belasting dus geen blessures (behalve de zwemschouder, maar die lijkt me vooral topsportgerelateerd). Wel wat saai, maar ik probeer vooral mijn techniek goed te krijgen en niet om eindeloze einden te ploegen.
Eigenlijk gewoon gymnastiek met vooral rekstokken en bruggen. Het lijkt vooral populair in Oost-Europa. Op YouTube kan je zien, dat ze daar openbare fitnesstoestelparken hebben. Dat is gaaf! Bovendien is het meer dan geweldig wat sommige mensen kunnen met hun lichaam.
Ik heb wel zo’n racefiets, een afgeleide van deelname aan triathlon, en op het fietspad voor ons huis wemelt het vaak van de racefietsers, maar ik ben niet zo’n racefietser. Ik moet me er echt toe zetten. Dubbel zo als het koud is of regent.
